önsöz

" ... siirle düşünmek! yalnızca buna inanırım. Şiirle düşünmenin karşıtı felsefe yapmaktır. Felsefe ise şiirin temeli olan imgeyi dışlar. Gene felsefe duygusallığa da karşıdır. Şu da var: uzun şiirlerimde hiçbir sorunsalı yanıtlamaya kalkışmam. Sorular sormaya, bu soruları çoğaltmaya (ama yanıtsız bırakmaya) çalışırım hep. nedeni, yazdıkça bilmediklerime, tanımadıklarıma, daha önce duyup düşünmediklerime rastlarım da ondan" EDİP CANSEVER

26 Ağustos 2012

Suya tutunca geçmeyen masal...














































Yüzünü görünce geçerdi…
Hüzün…
Kirpiklerinin harında
yakalanırdım aşka…
toplu tüfekli girişirdik hayata.
Uzun cümleler duymak elzemdi
neşeli sabahlar için.
Fırıldak bir şehrin ortasında
nasıl da yarım kalmıştık.
Biz bir masal kitabından kapıyı çarpıp çıkan 
ilk masal kahramanlarıydık.

yüzünü görünce geçerdi.
sıkıntı yoksulluk yalnızlık ...
Eski kullanılmamış tozlu bir silah gibi
itinayla kaldırırdım  bu derin iç geçirmeyi
kutusuna.
Sen 
koskocaman bir dev'din benim masalımda...

bir gün ...
Koca bir gönye dayadın yalnızlığıma
dimdik durmak zorundaydım artık hayata.
Burnunun kaf dağında öldü melekler,
bundan böyle
bir tek sen okuma diye inleyecekti bütün şiirler.

Gökten üç elma düştü 
biri benim başıma
biri sana, biri de okuyana...
artık kim hangi masalı nasıl anladıysa...




http://www.izmirizmir.net/bilesenler/galeri/resim.php?resim_no=5206

Hiç yorum yok:

26 Ağustos 2012

Suya tutunca geçmeyen masal...














































Yüzünü görünce geçerdi…
Hüzün…
Kirpiklerinin harında
yakalanırdım aşka…
toplu tüfekli girişirdik hayata.
Uzun cümleler duymak elzemdi
neşeli sabahlar için.
Fırıldak bir şehrin ortasında
nasıl da yarım kalmıştık.
Biz bir masal kitabından kapıyı çarpıp çıkan 
ilk masal kahramanlarıydık.

yüzünü görünce geçerdi.
sıkıntı yoksulluk yalnızlık ...
Eski kullanılmamış tozlu bir silah gibi
itinayla kaldırırdım  bu derin iç geçirmeyi
kutusuna.
Sen 
koskocaman bir dev'din benim masalımda...

bir gün ...
Koca bir gönye dayadın yalnızlığıma
dimdik durmak zorundaydım artık hayata.
Burnunun kaf dağında öldü melekler,
bundan böyle
bir tek sen okuma diye inleyecekti bütün şiirler.

Gökten üç elma düştü 
biri benim başıma
biri sana, biri de okuyana...
artık kim hangi masalı nasıl anladıysa...




http://www.izmirizmir.net/bilesenler/galeri/resim.php?resim_no=5206

Hiç yorum yok: