tag:blogger.com,1999:blog-357994932011-11-23T01:01:19.431+02:00Burada yayınlanan yazılar SİBEL BENGÜ yazılarıdır. Hepsi süreli yayınlarda kullanılmıştır ve hakkı korunmaktadır. Alıntılarınızı SİBEL BENGÜ ismini kullanarak yapabilirsiniz....http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.comBlogger491100tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-28056442020510451332011-08-28T16:32:00.000+03:002011-08-28T16:33:06.220+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-vpUBn8RcWNQ/TlpDe-93qkI/AAAAAAAAAck/ngpjAEA2DXE/s1600/note.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 390px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-vpUBn8RcWNQ/TlpDe-93qkI/AAAAAAAAAck/ngpjAEA2DXE/s400/note.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5645899282439973442" /></a> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-2805644202051045133?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-42655271673725793352011-06-19T22:35:00.001+03:002011-06-19T22:37:25.251+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-z0NLzoEgMcg/Tf5P4aA2kKI/AAAAAAAAAcc/ecdrBn6sYR0/s1600/note.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 390px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-z0NLzoEgMcg/Tf5P4aA2kKI/AAAAAAAAAcc/ecdrBn6sYR0/s400/note.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620017215479124130" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4265527167372579335?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-86652071113942971952010-06-17T23:33:00.015+03:002010-06-17T23:57:25.582+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqKa3aEDrI/AAAAAAAAAcA/txiiBtbAgNs/s1600/Picture+4.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 393px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqKa3aEDrI/AAAAAAAAAcA/txiiBtbAgNs/s400/Picture+4.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483847690431499954" /></a><br /><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqIlJN8geI/AAAAAAAAAbo/GpjlntA6Dog/s1600/Picture+5.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 379px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqIlJN8geI/AAAAAAAAAbo/GpjlntA6Dog/s400/Picture+5.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483845667987948002" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqIbv5tFaI/AAAAAAAAAbg/NyLONo5XGoQ/s1600/Picture+6.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 366px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqIbv5tFaI/AAAAAAAAAbg/NyLONo5XGoQ/s400/Picture+6.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483845506573342114" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqISfptYYI/AAAAAAAAAbY/gPYRMsX5LCs/s1600/Picture+7.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 376px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqISfptYYI/AAAAAAAAAbY/gPYRMsX5LCs/s400/Picture+7.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483845347592462722" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqIKXnZ05I/AAAAAAAAAbQ/vP34fivwLXk/s1600/Picture+8.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 375px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqIKXnZ05I/AAAAAAAAAbQ/vP34fivwLXk/s400/Picture+8.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483845207996355474" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqICP-D0GI/AAAAAAAAAbI/NxyP-8tW3ac/s1600/Picture+9.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 368px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqICP-D0GI/AAAAAAAAAbI/NxyP-8tW3ac/s400/Picture+9.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483845068504944738" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqH5E0xz5I/AAAAAAAAAbA/Ih_rRza9ib8/s1600/Picture+10.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 377px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqH5E0xz5I/AAAAAAAAAbA/Ih_rRza9ib8/s400/Picture+10.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483844910894403474" /></a><br /><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqHndpQ3WI/AAAAAAAAAaw/2jWBsOP5gJM/s1600/Picture+11.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 393px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqHndpQ3WI/AAAAAAAAAaw/2jWBsOP5gJM/s400/Picture+11.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483844608319348066" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><br /><div><div><img src="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/TBqKA1ax-zI/AAAAAAAAAb4/T_NkmNa6RGY/s400/Picture+12.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483847243221039922" style="float: left; margin-top: 0px; margin-right: 10px; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; cursor: pointer; width: 327px; height: 400px; " /></div><div><br /></div><br /><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-8665207111394297195?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-58672808740145135942010-04-30T00:06:00.014+03:002010-04-30T10:26:20.946+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/S9oDVEp2dJI/AAAAAAAAAZw/HjZyXmhRh04/s1600/sis+tarlas%C4%B1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 173px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/S9oDVEp2dJI/AAAAAAAAAZw/HjZyXmhRh04/s400/sis+tarlas%C4%B1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465684758328931474" /></a><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Göz bebeklerinin küçüldüğü yerde</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">sanki bir kapı,</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">arkasında bahar…</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">açıyorum…</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Aralık unutulmuş pencere,</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">dar odaya sızan ışık…</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">üşüyorum…</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Pulsuz bir mektup,</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">adsız bir şiir…</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">yazıyorum.</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Belki de bir ‘her neyse’</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">gözbebeklerinde…</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Çekip alıyorum.</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Güneş saklanmış bulutların arasına,</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">deniz çekiliyor buzlu bardağa,</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">senli benli rakılanıyorum…</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">İçimde bir kabulleniş,</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">sislerin arasında bir gülümseyiş,</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">hayra yorulmuş düşler </span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">biriktiriyorum.</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande', serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Uzun bir tünelden geçiyor zaman,</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">birazdan gün doğacak... </span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">uyku sersemliğiyle</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">kolumu atıyorum…</span></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'lucida grande';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">Sen varsın.</span></span></div><div style="text-align: right;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana;"><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, serif;"><i><br /></i></span></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-5867280874014513594?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-41882564142566602942010-04-19T11:27:00.006+03:002010-04-19T11:34:57.719+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/S8wVWwfASaI/AAAAAAAAAYQ/qyW8uSte9h0/s1600/moon-2-1-15-11-2005.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/S8wVWwfASaI/AAAAAAAAAYQ/qyW8uSte9h0/s400/moon-2-1-15-11-2005.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461763928809818530" /></a><br /><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;font-size:12px;"><i><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;font-size:130%;"><span class="Apple-style-span" style=" font-style: normal;font-size:16px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;font-size:130%;"><span class="Apple-style-span" style=" font-style: normal;font-size:16px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;font-size:130%;"><span class="Apple-style-span" style=" font-style: normal;font-size:16px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, serif;font-size:130%;"><span class="Apple-style-span" style=" font-style: normal;font-size:16px;"><br /></span></span></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Ay; ışıklı bir balık gibi açmıştı yüzgeçlerini gökyüzüne…</div><br />Bilmem hangi masal kahramanı sızdı fikrime o gece…<br /><br />Anlamış mıydım?<br /><br />Hayır…<br /><br />Görünmez bir perde iniyordu gözlerime….<br /><br />Bir gece…hani içinden bulut geçen gecelerden biri…<br /><br />Hani hayat tekrara düşer ya sen debelendikçe,<br /><br />Ağzında birikir kelimeler,<br /><br />Bağır bağır kendini sağır edersin ya…<br /><br />O gün…<br /><br />sarılıp kağıda kaleme,<br /><br />yürü dedim kadere…<br /><br />Kader yürür mü sen yürümedikçe?<br /><br />ve şimdide değilse kader,<br /><br />ya nerededir?<br /><br />İşte öyle bir geceydi.<br /><br />Mağrur incelikler birikmişti kirpiklerime.<br /><br />Akamayan su fırtınası dün…<br /><br />Yalnızlığa sebep aranır mı,<br /><br />ona bağırmak ona ağlamak kadar kolaydır…<br /><br />Yağmurlu bir bahar akşamı,<br /><br />ay ışısın diye debeleniyordum …<br /><br />‘Çünkü’lerin arasından seçebildiğim<br /><br />belki bir ışık…<br /><br />İşte o gece…<br /><br />Ay tutulmuştu yüzünde…<br /><br />su çekilmişti zehrinden,<br /><br />işte o yüzden,<br /><br />ben…<br /><br />seni görebildim…<br /><br /><br />Ay’da kader var mıdır?<br /><br /><br />Camdan baksak görebilir miydik?<br /><br />baktık…<br /><br />Aslolanla asla takılı kalmak arasında ne fark vardır?<br /><br />İnsan göremediğine yoktur diyebilir mi?<br /><br />Ya varsa?<br /><br />Kader mesela…<br /><br />Bir tek Ay’daysa?<br /><br />Ay yüzyıllar önce sönmüş bir Dünya’ysa…<br /><br />Ve Dünya dediğimiz şey,<br /><br />İlk başta bir Ay’sa…<br /><br />Neye isim verip tanımlıyorsak,<br /><br />O bizimdir sanıyoruz…<br /><br />ki öyle…<br /><br />Şu ayaksız abajur misal…<br /><br />Gözlerin geçmiş bir kere içinden,<br /><br />unutur muyum?…<br /><br />Seninle bir abajur hatıramız bile olmadı oysa…<br /><br />Ama ya kader dedikleri tam da buysa?<br /><br />Hani herşeyi bir anda anlatmak istersin de…<br /><br />hiç birşey anlatamazsın ya…<br /><br />Öyle karışır herşey birbirine…<br /><br />Hayır abajur geçmedi aramızdan,<br /><br />hem niye geçsin canım?<br /><br /><br />Ay’da kader var mıdır?<br /><br />Bence vardır…<br /><br />Çünkü Ay…<br /><br />Işık tutar sihrine,<br /><br />gözlerinde pırıl pırıl…<br /><br />Ve çünkü Ay…<br /><br />Su çeker zehrinden<br /><br />sen ağlama diye…<br /><br />Ay’da kader,<br /><br />Sen de hayat,<br /><br />…Vardır. </i><br /></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:12px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:12px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:12px;">19.04.2010 AÇIKGAZETE'de yayınlanmıştır.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4188256414256660294?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-13183692552281240432009-11-19T11:23:00.010+02:002009-11-19T11:31:21.051+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SwUPt3VG3dI/AAAAAAAAAYA/doIykmc4swA/s1600/ekvator+cizgisi1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SwUPt3VG3dI/AAAAAAAAAYA/doIykmc4swA/s400/ekvator+cizgisi1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405744208349158866" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SwUPpL3FfDI/AAAAAAAAAX4/dtM6sYGWWO4/s1600/ekvator+cizgisi2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SwUPpL3FfDI/AAAAAAAAAX4/dtM6sYGWWO4/s400/ekvator+cizgisi2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405744127961037874" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SwUPLZBKOtI/AAAAAAAAAXw/M3s6TQk1ANg/s1600/ekvator+cizgisi2.jpg"><br /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SwUPGKhgZ0I/AAAAAAAAAXo/b5aLAcUTgXo/s1600/ekvator+cizgisi1.jpg"><br /></a><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); text-decoration: underline;"><br /></span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238); "><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 12px/normal Times; "><br /></p><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline;"></span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-1318369255228124043?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-11417823796986214422009-11-03T13:48:00.010+02:002011-05-17T13:45:02.997+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SvAZGw7D6kI/AAAAAAAAAXQ/T9jOrxtPrig/s1600-h/buhar.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 251px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SvAZGw7D6kI/AAAAAAAAAXQ/T9jOrxtPrig/s400/buhar.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399843557219756610" /></a><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Buharlı tren görmedim hiç... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Belli ki tedavülden kalkmış metaryallerin hissi bir iz düşümü yok yüreğimde... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">İnsan bilmediği şeyi özler mi?.. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Özlemek için birini, bir şeyi ya da bir şehri... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Onunla güzel anılar biriktirmek gerekmez mi? </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Bazen sahip olunası şeyler gerekmez mi insana? </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Bazen kendini birşeye ait hissetmek istemez mi insan? </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times; min-height: 18.0px"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Buharlı tren görmedim hiç... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">İyi bir şeylerin icadı o da kendi zamanı içinde... Meleklerin olabilir... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Melekleri de görmedim hiç... ama melekleri özlüyorum çok... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Bir meleğin yardımına şiddetle ihtiyaç duyduğum zamanlar oluyor, buharlı trene olmuyor. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Birinin var olma umudu, diğerinin gözünün önünde olma gerçeğinden daha inandırıcı bazen...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times; min-height: 18.0px"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Gerçek sevgiden mi bahsediyoruz?... Buharlı trenler geldi aklıma nedense... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Konu sevgi olunca konuştuklarımız hep konuşamadıklarımız birazda... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Sevgiden korkar bir tavrımız, sevgiye susar bir halimiz var... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Kolunu kıpırdatmadan kahraman olmayı bekleyenler var. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Neden hiç kimse sevgisini sahiplenmiyor? </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Sevgimizi birbirimize pazarlamak gibi bir derdimiz mi var? </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Neden mide ülserleriyle ve kırk yaş ergenleriyle doldu ortalık? </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Niye sevgiliye sahip çıkmakla sevgiye sahip çıkmak birbirine karıştırılıyor? </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Sevginin de bir evrimi sevginin de bir revizyonu yok mu?.. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Hala aşka hastalık sıfatını yakıştıran bu çoğunluk,</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">neden aynı zamanda hasta olabilmek için de bu kadar can atıyor ? </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Neyseki çeki düzen verilmiş bir bilincim var, </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">sevginin değil asıl sevgisizliğin tonla ilaca sebebiyet verdiğinin farkındayım. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Beni sevsin diye buharlı trenden bir beklentim olmadı, olmayacak...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">onun da benden olmamıştır... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times; min-height: 18.0px"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Buharlı trenleri görmedim, özlemiyorum da... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Bilmiyorum çünkü yokluğu ne menem birşey... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Ama bir dostun yokluğunu biliyorum...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Sıcak bir merhabanın... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Edip Cansever şiirlerinin... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Edip Cansever'i tanısaydım onu da özlerdim... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Sevdiğim şeylerin yokluğu dokunuyor. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Sevmediğim şeyleri aklımda tutup belleğimi boşuna meşgul etmiyorum... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Bir de işte bilmediklerim var... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">yani aslında var ama ben yoksunluğunu hiç hissetmediğim için özleyip özlemediğimi de bilmiyorum... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">yine de onları yok saymıyorum... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Bir gün bir buharlı trenle tanışırsam... belki onu da özlerim... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">O sebeple kesin konuşmak istemiyorum. </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Netice de buharlı trenin bana bir ayıbı olmadı şimdiye kadar...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times; min-height: 18.0px"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Gerçek sevgiden mi bahsediyoruz?... Buharlı trenler geldi aklıma nedense... </span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Sevginin tedavülden kalkmamış, ebediyet vaad eden bir iz düşümü olsun isterim yüreğimde..</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">O zaman şahane sahip çıkarım...</span></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times; min-height: 18.0px"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times; min-height: 18.0px"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Buharlı tren hiç görmedim... Belki bir kere resmini görmüşümdür bir kitaptan... sadece o...<br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 14.0px Times"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">16.09.2009 'da AÇIKGAZETE'de yayınlanmıştır.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-1141782379698621442?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-38957031643871332302009-10-27T13:45:00.015+02:002009-10-27T14:05:08.259+02:00<span style="font-style:italic;"><span style="font-style:italic;"></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/Subg_XEAqvI/AAAAAAAAAXA/sJrfykwTI28/s1600-h/word.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/Subg_XEAqvI/AAAAAAAAAXA/sJrfykwTI28/s400/word.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397248582577335026" /></a><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">Kimbilir belki hiç bir zaman...<br />Belki de o kadar yakın..<br />Kim kime söz verebilmiş sonsuza dek?<br />Söz verenler yalancı, vermeyenler uyanık mı?<br />İki kaş iki göz iki kol mudur tutan insanı,<br />bu yüzden mi sever bir insan başka bir insanı?<br />Gözü üstünde kaş var diye de gitmez mi,<br />gitmek istediği zaman canı?..<br />Kimin kime olur nasihatı,<br />görmüyorsa sözün arkasını?<br />Kimbilir "dışarısı seni yakar içerisi beni"yi,<br />içeriden çınardır da dışarıdan kavak görünür kimileri?<br />Kimbilir uçurumdan kurtulmayı,<br />bilmiyorsa özgürce uçmayı?<br />Çoğula karışmamışsa, tekile alışmamışsa,<br />nereden bilir varlığı yokluğu?<br />İnsan ne zaman gider delirmeye,<br />nerede kopar ipin ucu?<br />Kim bilebilir yaşarken taşlaşmayı,<br />ve kim iddia edebilir taşın rüzgardan korkmadığını?<br />Kim kime tarif edebilir açlığı,<br />açlığı ekmeğe midir kimbilir vicdana mı?<br />Niye taraf olunur bir savaşta,<br />güç müdür yoksa inanç mıdır sürükleyen insanı?<br />Ne uğruna ölür insan?<br />Ne uğruna yaşar?<br />Ne için sever?<br />Ne için kaçar?<br />Deliğinden de zıvanadan da çıkaran bir yılanı,<br />bir sözün sonsuza dek sürme ihtimali olamaz mı?<br />Kimbilir...<br />Umuda zaman gerek<br />ya da<br />şimdi tam zamanı...</span><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial;"><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">27.10.2009 AÇIKGAZETE'de yayınlanmıştır.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-3895703164387133230?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-44537780754560000252009-10-14T12:07:00.006+03:002009-10-14T14:08:10.468+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/StWVA5DXKGI/AAAAAAAAAWg/YIERIsOK9aA/s1600-h/b00b716ca2add38b.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 138px; height: 343px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/StWVA5DXKGI/AAAAAAAAAWg/YIERIsOK9aA/s400/b00b716ca2add38b.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392379971393497186" /></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></span></span><span><span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">Müthiş bitişler ve başlangıçlar için... <br />Her başlangıçta bitişi de göze alabilmen için... <br />Yaşama sevincinin kan kaybetme riskine karşılık, <br />Yürüyen kıymıklar yüreğine saplanıp hançerleşmesin... <br />Bir gün... <br />Küf kokulu çekmelecelerden ve rutubetli tavan aralarında kendini ararsan eğer... <br />Kahverengi şişeyi görüp şaşırma sakın... <br />İçindeki çocuğu bunca zaman onunla bastırdığın için... <br />Yıpranmamış anıların canlanması için... <br />Soğumaya bırakılan kelimelerin konuşması için... <br />Kabuk bağlayan yaraların iyileşmesi için... <br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">Sür... </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';"><br /><br />Bir gün... <br />Şarkılar teğet geçmiş... <br />Kuşların bile uçması değişmiş, <br />Aşinalık kaybolmuş, <br />dilin susmaktan yorulmuş, <br />gelenler gitmiş, kalanlar yabancılaşmış, <br />duygular kiralık, ruhlar satılık olmuşsa birden... <br />Ve şaşırmanın artık lüks olduğu yaşlarda, <br />sen bile şaşırmadığına şaşırıyorken... <br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">Sür... </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';"><br /><br />Bir gün... <br />Bir de bakacaksın bir dalda pek çok filiz, <br />gel gör ki meyveden vaz geçeceksin bir tek ışık için... <br />Dilinin döndüğü yerde aşkı ehlileştirmek için... <br />İyi ki varsın diyebilmek, <br />Seni seviyorum'u duyabilmek için... <br />Süreceksen bunun için süreceksin. <br />Bir umut... <br />İyileşirsen allah kerim, <br />iyileşmezsen benden bilirsin... <br /><br />Ve O gün... <br />Benden bir ses çıkmıyorsa eğer... <br />Bil ki öldüğüm için... <br />İşte o zaman sür be o zaman sür asıl... <br />başkasından medet ummamak için. <br /><br />Ölmesem bırakır mıyım seni iki gramlık koyu tentürdiyota... <br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">Sür... </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';"><br /></span></span></span></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" text-decoration: underline;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';"> </span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" text-decoration: underline;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';"> </span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" text-decoration: underline;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">13.10.2009 AÇIKGAZETE'de yayınlanmıştır</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">.</span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4453778075456000025?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-44019735071071389842009-09-18T11:47:00.020+03:002009-10-31T18:24:47.860+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SrNMBrdCrcI/AAAAAAAAAWY/3Wx90DDB6zs/s1600-h/6a00d83451e9a369e200e54f1dddbc8834-640wi.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 298px; height: 385px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SrNMBrdCrcI/AAAAAAAAAWY/3Wx90DDB6zs/s400/6a00d83451e9a369e200e54f1dddbc8834-640wi.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382729571365989826" /></a><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><i>Hani böyle tereyağlı olur</i></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><i> da, kıyım kıyım erir ağızda... Topluluk arasında 'un kurabiyesi' derler, aile içindeyse en taktir görür kurabiyedir, asıl ismi 'Anne Kurabiyesi'... </i></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Hani çocukluğumuzun evi gibi kokuverir ev birdenbire, daha doğrusu dört duvarı ev yapan işte o duvarlara sinen kurabiye kokusudur da bizim anlamamız ileriki yaşlara rastlar nedense. Sokak kapısından, merdivenlerden, perdelerin içinden dolaşıp komşunun burnuna değiverir... ve komşunun şöyle bir iç geçirip 'aman da ne güzel koktu efendim' diyesi gelir. İşte o koku annemin un kurabiyesinin kokusudur, annemin evinden gelir ve annemin evi bir ailedir. Hem yumuşacık, hem kıyır kıyır, daima bağışlayıcı ve daima derin bir musıki gibi...<br /><br />Çocukluğumun kurabiyelerinin tuhaf bir tadı vardır ağzımı buran. O kurabiyeler ki sonradan marka oldular lüks pastanelerde, onlarda güzel ama aile kavramımın gelişmesine yardımcı olan kurabiyelerin yerini hiç bir zaman dolduramadılar, ne de olsa ilk imza anneme ait. Şimdikilerin içinde evde yapılamamış olmanın serzenişi var sanki, ruhu mu yok ne? Keşke annem yanımda olsa da anne evi gibi koksa evim dediğim çok olur. Sahici gelir anne kurabiyelerim şimdiki marka kurabiyelerin yanında... ve sahici bir ev olur evim o kurabiye kokusuyla.<br /><br /><br />Zarif bir kokusu vardır bu anne kurabiyesinin. Üstü asla şekerlenmeyen pudra şekerinin homojen dağılımı, bana tertipli bir hayatın müjdesi gibi gelir. Öyle pürüzsüz, öyle baştan çıkarıcıdır ki... O masum görüntüyü şeytani bir arzuyla mideye göndermek için çırpınırsınız. Eğer çocukluğunuzun mutfağında fırından yeni çıkmış bir un kurabiyesini tepsiden aşırma hikayesi yoksa kuşkusuz bu anlattığım size hiç de tanıdık gelmeyecek... Çünkü şimdiki olgunluğumuzun sırrı, çocukluğumuzun üzerine sinen güzel anların içinde gizlidir ve o anılarla damıtılan çocukluğumuz, bizi anne huzurunu özlemeye itekler yaşımız alıp başını gittikçe...<br /><br /><br />Ben özlerim kurabiyeyi, 'Onu' özler gibi.. ‘O’ halis muhlis ev yapımı bir kurabiye gibidir. Masumca aşırdığım kurabiyenin şımarık tadı yapışır dudaklarıma onunla her karşılaşmamda... ağzım kamaşır... Öyle huzur dolu ve öyle de adrenalin yüklüdür şu hiçbirşey sandığınız kurabiye benim hayatımda. Bir yağmur günü, büyük pencereden yansıyan İstanbul manzarası ani bir hareketle dağılıverir... İstanbul İstanbul olur koşarken ben mutfağa, evim ev olur... Sanki yalnız değilmişim gibi olur... Memleketini, annesini, sevdiğini özleyenler bunu bilir...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br />İşte o zaman usulca çıkarıp fırın tepsinini yerinden, kardığım hamuru küçük küçük parçalara ayırırım.. tek tek dizerim yağladığım tepsiye... ve itinayla koyarım sıcak fırının içine...<br /><br /><br />O sıcak fırın yüreğimdir ve oraya giren hiçbirşey çıkamaz bir daha geriye...</span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:verdana, tahoma, arial, helvetica, clean, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style=""><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">11.09.2009, AÇIKGAZETE'de yayınlanmıştır.</span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4401973507107138984?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-80721850858165816922009-09-04T13:56:00.013+03:002009-09-04T17:30:21.227+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SqDzMkG5HDI/AAAAAAAAAWI/Yb1E76Fsl8I/s1600-h/1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 251px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SqDzMkG5HDI/AAAAAAAAAWI/Yb1E76Fsl8I/s400/1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377565352256937010" /></a><span class="Apple-style-span" style=" color: rgb(51, 51, 51); font-family:Georgia, Times, fantasy;font-size:13px;"><div class="post-body entry-content" style="background-image: url(http://www.blogblog.com/harbor/divider.gif); background-repeat: no-repeat; background-attachment: initial; -webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-color: initial; padding-top: 12px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.75em; margin-left: 0px; line-height: 1.6em; background-position: 50% 0%; "><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, fantasy;font-size:130%;color:#000000;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: normal;font-size:16px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:Georgia, Times, -webkit-fantasy;color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 20px;font-size:x-large;"><br /></span></span></span></span></div></div></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SqDy_MB078I/AAAAAAAAAWA/ZXBNsp-Q4K4/s1600-h/2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 209px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SqDy_MB078I/AAAAAAAAAWA/ZXBNsp-Q4K4/s400/2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377565122454941634" /></a><br /><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SqDyxoeMGXI/AAAAAAAAAV4/VS1-2tnUpNc/s1600-h/3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 338px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SqDyxoeMGXI/AAAAAAAAAV4/VS1-2tnUpNc/s400/3.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377564889571924338" /></a><br /><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SqDymB1dk9I/AAAAAAAAAVw/wKOxn0JGFrk/s1600-h/4.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 155px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SqDymB1dk9I/AAAAAAAAAVw/wKOxn0JGFrk/s400/4.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377564690221994962" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style=" color: rgb(51, 51, 51); line-height: 20px; font-family:Georgia, Times, -webkit-fantasy;font-size:13px;"><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><br /></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><br /></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><br /></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><br /></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><br /></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="color:#FF6600;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman', Times, -webkit-fantasy;color:#FF6600;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman', Times, -webkit-fantasy;color:#FF6600;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Eğilip denize...</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Yüzünü yıkıyor bir adam...</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Deniz kokuyor elleri.</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Parmaklarından kayan balıkların sarhoş gürültüsü,</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">getiriyor keyfini...</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Yüzünü yıkıyor adam,</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">balık kokuyor elleri.</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Bir yudum alıyor rakısından,</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Ayıklıyor buzunu anılardan...</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Güneş batıyor yüzünün ortasından,</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Ve kimine doğuyor bir başka ülkede...</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Çok da umurunda değil hani kime doğduğu..</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Belli ki yorulmuş umurunda olan şeyleri beklemekten...</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Biri duruyor ayaklarının dibinde,</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Adam uzaklara bakıyor konuşmadan...</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Ne diyecek ki hem?</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">O sadece yüzünü denizle yıkayan bir adam..</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Demiyor birşey.</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Gelen de gidiyor zaten,</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">Bir tek onlar kalıyor;</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">balıklar, martılar</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 102, 0); "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;">ve yüzü deniz kokan O adam...</span></span></span></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-8072185085816581692?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-45136837100845340462009-08-20T10:49:00.007+03:002009-08-20T11:08:20.548+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/So0C3UzWrGI/AAAAAAAAAVY/yVao6SKSNFo/s1600-h/kup.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 355px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/So0C3UzWrGI/AAAAAAAAAVY/yVao6SKSNFo/s400/kup.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371953080023034978" /></a><br /><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow; min-height: 14.0px"><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial, fantasy;"><i><br /></i></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow; min-height: 14.0px"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Bilmen lâzım, ka</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ını gözünü itinayla boyamayı... </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">İsminin hakkını verip ayakta durmayı... </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Göle maya çalacak kadar muzip </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ama tutmayaca</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ını bilecek kadar da aklını kullanmayı... </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Bilmen lâzım, hede</span></i><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">fin</span></i><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">i do</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ru seçip ıskalamamayı... </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Ve koruman gerekti</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ini soyadının itibarını... </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Yoksa köy yollarında Ferrari kullanmaya benzer hayat, </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ba</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">tan e</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">reti çizdiysen kalbinin güzergahını. </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Büyümek birden bire bastıran ya</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">mur gibi </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">hazırlıksız yakalayıverir insanı. </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Önemini yitirir bir yerden sonra durdu</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">un konumun </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">enlemselli</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">i, boylamsallı</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ı. </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">O saatten sonra git bir sahil köyünde balıkçı ol istersen, </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">soyamadıktan sonra neye yarar, yüregine kazınan pi</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">manlıkları?</span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Ö</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">renmen lâzım, nasıl anlatır bir insan kar</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ındakine meramını?</span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Duygularına gem vurdu</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">unda, daha mı derin yaralar a</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">k? </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Ay’a gitmek mümkün, ya peki orada ya</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ama olasılı</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ı? </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">De</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">er verdi</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ğ</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">in sürece herşey anlamlı</span></i><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">, </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">kur</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">un döktürmekle geri gelmiyor <span class="Apple-style-span" style=" font-style: normal; font-family:'Arial Narrow', fantasy;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ya</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ama sabrı... </span></i></span></span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Hayat bazen sıradan bir sandöviçin içindeki </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">küçücük tur</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">u parçasının sirkesinde saklı... </span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Bilmen lâzım canım ya</span></i><span style="font: 12.0px Lucida Grande"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">ş</span></i></span><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">amayı bilmen lâzım...</span></i></p> <p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Arial Narrow"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;">Yoksa insan olmanın kalmıyor bir anlamı. </span></i></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4513683710084534046?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-81155902531373347582009-08-11T10:58:00.003+03:002009-08-11T11:00:56.676+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SoElEUcw-0I/AAAAAAAAAUw/79sdglXfVCk/s1600-h/birseydir+insan.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 239px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SoElEUcw-0I/AAAAAAAAAUw/79sdglXfVCk/s400/birseydir+insan.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5368612986941406018" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-8115590253137334758?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-34862741041559349792009-06-18T13:55:00.005+03:002011-06-24T11:11:53.306+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SjodUe0gnRI/AAAAAAAAAUo/I2U0XPieaOQ/s1600-h/Posters.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 289px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SjodUe0gnRI/AAAAAAAAAUo/I2U0XPieaOQ/s400/Posters.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348619745163779346" /></a><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">Sevdiniz...<br />ama bir ihtimal<br />anlamadınız...<br />Sevginin kolları vardı, gözleri vardı, ağzı vardı...<br />Kalbi kulaklarında dinlerdi,<br />kalbi ellerinde dokunurdu,<br />kalbi gözlerinde okunurdu...<br />Sevgi konuşurdu.<br /><br />Sevdiniz... bir ihtimal...<br />Gürül gürül bir nehirden karışarak denizlere,<br />dibinde yosun ve çamur tortusu,<br />dehasından arta kalanlarıyla aşkın...<br />Öyle ya... aşkla başlardı herşey<br />ve sevgiyle sürerdi ancak...<br />Ve deli akmadan anlaşılmazdı değeri<br />durgun denizlerin...<br />Sevginin gücüyle varılan o son durak...<br />Yoksa çok kolaydı doğrusu kendini kandırmak,<br />şöyle haktan hukuktan bir kılıf giydirmek dost sohbetlerinde, </span></span></span></i><div><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">'ben sevdim mi adam gibi severim' telkinini savurmak.<br /><br />Sevdiniz biliyorum...<br />Ve biliyorum görüyorsunuz...<br />Işığa yapışan pervaneleri de,<br />soyunan istakozları da,<br />gün batımını da...<br />ve doğumunu dağların arkasından...<br />Ve sardunyaların her bahar<br />rengarenk açmasını,<br />ateşböceklerini de geceleri,<br />mimozaları, ıhlamur ağaçlarını...<br />Herşeyi gören siz...<br />Herşeyi duyan siz...<br />Bu kadar farkında iseniz...<br />Sözler soyunsaydınız, </span></span></span></i><div><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:'times new roman';"><span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"><span class="Apple-style-span" style="color:#FFFFFF;">sözler giyinseydiniz,<br />sevgiyi tutabilseydiniz.<br />Sevdiniz...<br />ama bir ihtimal<br />anlamadınız.<br />Tarihler attınız ama<br />hiç birini yüreğinize kazımadınız.<br />Sevdiniz biliyorum<br />bir ihtimal...<br />Ve o ihtimal uğruna ne hayatlar harcadınız.<br /><br />Soylu bir deliliktir 21inci yüzyılda sevmek...<br />Paha biçilmez bir kaftandır bu sırtınıza geçirdiğiniz..<br />Herkes bir kere ölmeliydi doğmak için<br />ve öldünüz biliyorum...<br />Ve tüm çıplaklığınızla doğmak için yeniden...<br />Üstelik dirilen sadece siz de değildiniz...<br />Sizinle beraber ağaçlar da dirildi,<br />Nergisler... Martılar... Güneş... Ay...<br /><br />21inci yüzyılın bereketiydi bu,<br />herşeyi gören gözleriniz...<br />Gördünüz...<br />hayat bir çılgınlıktı,<br />bir kendini arayış...<br />tek bir varış için bunca yarış...<br />bayrağı çeken yine kalbinizdi,<br />sevdiğiniz kadar sevilmek isterdiniz...<br />ve ne yazık ki ölçmesi mümkünsüz...<br />ama umudun suyuydu... kök verirdiniz...<br />Filizlenirdiniz...<br />Dallarınızda kuşlar şarkı söylerdi...<br />Soylu bir delilik 21inci yüzyılda gerçek sevgi...<br />Otla böcekle sarmaş dolaş olacak kadar samimi,<br />birine sadık kalacak kadar hür<br />ve söz verecek kadar cesur...<br /><br />Sevdiniz bir ihtimal<br />ama anlamadınız...<br />Üzüldünüz herşeye...<br />Haberlere, filmlere,<br />sağda solda olup bitenlere,<br />ama en çok kendinize...<br />En çok kendinizi üzdünüz...<br />Mutsuzluk sindi ürpertinize,<br />soldu bakışlarınız.<br />Ne kadar da yorulmuştunuz...<br />Aslında siz hep yorgundunuz,<br />sesiniz yorgundu,<br />sarılışlarınız,<br />özlemleriniz ...<br />siz hep sevilmek istediniz<br />asıl yorgunluğunuz buydu.<br />Ölümden sonra hayat var mıydı?<br />merak ettiniz hep...<br />peki yaşarken ne yaptınız?<br />Sevdiniz kimbilir...<br />severken ne yaptınız?<br />herhangi bir kadın, herhangi bir erkek yaptınız aşkı...<br />Aşk zannettiniz karşılıksız aşklaşmaları...<br />Ve yorulan artık sadece siz de değildiniz üstelik.<br />Herkesi ve herşeyi de yordunuz kendiniz gibi.<br />Sevdiniz...<br />ama<br />bir ihtimal<br />anlamadınız.<br />Sevgiyi her daim kral sanan bir aslan,<br />sevgiyi her daim sürüngen sanan bir yılan yaptınız...<br /><br />21inci yüzyılın en büyük felaketidir<br />hala sevgi üzerine konuşuyor olmak.<br />Azaltabilirsiniz de çoğaltabilirsiniz de,<br />sevgi hep aynı kalamaz...<br />Sevdiyseniz...<br />ki biliyorum siz de sevdiniz...<br />Ve bir ihtimal<br />hala göremediyseniz,<br />hala duyamadıysanız,<br />hala dokunamadıysanız<br />ve hala arıyorsanız...<br />Eh be 21inci yüzyıldayız uyanın artık ...<br />terkedin aklınızın zararlı kıyılarını...<br />bu yüzyılın en büyük başarısızlığı<br />-mış gibi yaşamaktır hayatı... </span></span></span></i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-3486274104155934979?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-13279562256695831352009-06-12T10:32:00.006+03:002009-08-11T11:15:59.305+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SjIEpluwn2I/AAAAAAAAAUg/LDvcX0N89ko/s1600-h/seninle+aram%C4%B1zda.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 227px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SjIEpluwn2I/AAAAAAAAAUg/LDvcX0N89ko/s400/seninle+aram%C4%B1zda.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346340820191584098" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Seninle aramızda<br />çizilmemiş kader,<br />aşılmamış kilometreler …<br />Seninle aramızda<br />haritasız coğrafya,<br />keşfedilmemiş kıt'alar…<br />Seninle suçsuz suç,<br />Seninle kanunsuz güç,<br />Seninle…<br />Ense kökümde ümit,<br />baharlanacak kadar hür.<br />Ve bu yaşadığımız,<br />seninle en güzel akşam üstüdür.<br /><br />Ve seninle…<br />yeşillenen her bakışma,<br />beyaza döner her martılaşma.<br />yirmibin fersah deniz altında<br />seninle en ihtişamlı vurgundur.<br />Seninle hayat...<br />müsfettesiz hazırlanma,<br />çölde baharlaşma,<br />ayrı noktalardan bir araya,<br />buluşma yolculuğudur.<br /><br />Seninle aramız…<br />Göze biriken bir damla yaşta,<br />anlam dolu her kavuşmada,<br />acının ve kederin isyanında,<br />geceyi sabah yapan aydınlığında,<br />eşiksiz bir kapı aralığında,<br />bekleme özgürlüğüdür.<br /><br />Seninle biz…<br />Zeytin ağaçları, üzüm bağlarıyız…<br />tek tohumdan filiz veren<br />İki zeytin dalıyız.<br />Yüzlerimiz…<br />Güllük gülistanlık.<br />Seninle biz…<br />Yağacak diye beklenen,<br />iki yağmur bulutuyuz...<br />İkindide bir kahve içimiyiz.<br />Seninle biz aynı kadehte demlenen,<br />Seninle biz rakı şişesinde güzelleşen<br />ve oynadıkça birbirine değen<br />iki balık gibiyiz…<br /><br />Seninle biz…<br />Dağlar tepeler sapaklar,<br />tıngır mıngır otobüs yolculukları,<br />bas gaza ehliyet suçları,<br />uykusuz gece kaçışları,<br />sabah nergis kokulu kahvaltı masaları,<br />akşam midye dolmalı rakı sofraları...<br />Seninle dönülmez akşamın ufkundan<br />dönülmenin hazzına varılan<br />upuzun bir günaydınız …<br /><br />Seninle aramızı yapan<br />şişenin dibindeki balık değil,<br />şişenin dibini görmeden<br />gözlerimizde oynayan balıktır.<br />Seninle bir erkek bir dişi iki kuşun,<br />daldaki yuvaya yanyana konuşudur.<br />Hayır sadece kuşlarda yoktur bu,<br />hayır sadece kırlar bayırlar değildir özgür.<br />Yollar, kader, kilometreler, sen...<br />pek çok şeydir şahidi seninle aramızın...<br />İşte bu yüzden işte...<br />Sadece yediğimiz içtiğimiz değil,<br />sevdiğimiz güldüğümüz nefes aldığımız...<br />seninle aynı plakta dönmektir en güzeli<br />hesapsız kitapsız…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-1327956225669583135?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-42380332303213484942009-04-28T17:19:00.012+03:002009-04-28T19:56:46.231+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SfcZlh4oUBI/AAAAAAAAAUI/0lSUCjmOZUA/s1600-h/cicek+sulanir2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SfcZlh4oUBI/AAAAAAAAAUI/0lSUCjmOZUA/s400/cicek+sulanir2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329756816558018578" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4238033230321348494?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-6308116963308969672009-02-13T11:19:00.006+02:002009-02-13T11:35:00.494+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SZU7UtwahgI/AAAAAAAAATo/MQOLKDZb0tA/s1600-h/kitap2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 283px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SZU7UtwahgI/AAAAAAAAATo/MQOLKDZb0tA/s400/kitap2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302209363364709890" /></a><br />Sibel Bengü'nün ilk kitabı 'Aşk Var mı Aşk?' kitapçılarda... <br />Epsilon Yayınevi'nden çıkan kitap internetten de alınabilecek. <br /><br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">Tabii ki aşk var... <br />Bu yüzden bütün Ali-ler Ayşe-leri sever, Ayşe-ler de Ali-leri... <br />Bütün bu ağaçlar boşuna yontulmadı. <br />Ve yüzyıllar boyu hiçbir aşk boşuna yaşanmadı... <br />Sibel Bengü</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Yazarı : Sibel Bengü<br />Fiyatı : 13.00 YTL<br />Editör : Meltem Erkmen<br />Basım Yeri / Tarihi : İstanbul / Şubat 2009<br /><br />Barkod : 9789944821308<br />ISBN : 9944-821-30-8<br />Sayfa Sayısı : 111<br />Boyutları : 160 x 230<br />Kapak Cinsi : Normal Kapak<br /><br /><br />http://www.epsilonyayinevi.com/pgs/prd/prd_det.asp?fr_recid=5033773<br /><br />http://www.acikgazete.com/?newsid=25991&category=3<br /><br />http://www.izmirizmir.net/bilesenler/haberler/haber.php?haber_no=1959<br /><br />İnternet sipariş adresi: http://www.epsilonyayinevi.com/pgs/prd/prd_det.asp?fr_recid=5033773<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-630811696330896967?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-37777012055170228322009-02-04T13:58:00.006+02:002009-02-04T14:21:05.618+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SYmDKp8U-0I/AAAAAAAAATg/VPIJH1Hqa_8/s1600-h/sergi.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 222px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SYmDKp8U-0I/AAAAAAAAATg/VPIJH1Hqa_8/s400/sergi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298910655658916674" /></a><br /><br />Özer Kanburoğlu FOTOĞRAF SERGİSİ<br />Öyküleriyle Sibel Bengü<br />07 Şubat - 26 Şubat 2009<br />Kokteyl : 07 Şubat Cumartesi - 18:00 <br /><br /><br />FOTOTREK FOTOĞRAF MERKEZİ<br />İstiklal Caddesi, Mısır Apt.<br />No:311 (163) K.1 D.3<br />Beyoğlu-İstanbul<br />Tel: 212. 2519014 - 2457857<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-3777701205517022832?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-52099481967525171862008-11-14T17:05:00.007+02:002008-11-26T10:51:02.051+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SR2T-IOsPKI/AAAAAAAAATE/ho1fV_LR9eI/s1600-h/Sta.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 239px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SR2T-IOsPKI/AAAAAAAAATE/ho1fV_LR9eI/s400/Sta.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268529834663623842" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Her gece yatağımın baş ucuna bağladığım, <br />sabah olunca çözüp göğsüme taktığım, <br />asi bir attır kalbim... <br />zaptı zor... <br />Aklıma bir sürü düşünce salar. <br />Kimine karşılık verir kimine saklanırım, <br />benim en sevgili perişanlığım... <br />Gururum onun elinde. <br />Böyle yaşamaktan memnunum. <br />Yıldızları saymayı ona ben öğrettim, <br />o da bana yıldızlardan fal bakmayı... <br />Aklım bir çift lafa takılıyor, <br />'adam sende' diyor 'geç bunları'... <br />Kafaları çekip yıldızları seyrediyoruz. <br />Güya dışarıda bir savaş bir kavga... <br />Bunlarla birbirimizi hiç yormuyoruz... <br />Bazen kırmızı kadifeden bir yastık, <br />başımı yaslıyorum omuzuma. <br />Bazen bir at... <br />öyle şahlanıyor ki karşımda... <br />o zaman durdurmam imkansız... <br />Haydi koş diyorum... <br />Şimdi senin zamanın... <br />Ne de olsa onun da hakkı var biraz hava almaya…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-5209948196752517186?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-25062551438265173132008-10-08T14:51:00.005+03:002008-10-08T16:01:34.659+03:00<span style="font-weight:bold;"></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SOygXDhra9I/AAAAAAAAAS0/aZoOoPTEIUk/s1600-h/13-Tenderness-detail*.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SOygXDhra9I/AAAAAAAAAS0/aZoOoPTEIUk/s400/13-Tenderness-detail*.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254751183178525650" /></a>Yol üstü, deniz üstü, ev içi, kapalı perde... Yağmurdu, denizdi, belki bir parça ballı lokma tatlısıydı hayat... Sırdı belki , düştü, sanaldı, yoktu bile hatta... belki yaşayamadıklarımızdı, belki sadece görmek istediklerimiz... İstanbul’du, Bolu dağı’ydı, Gümüşlük’tü... Yollarda evsiz bir deli, kapılarda asma kilitdi. Çok yoldu, uzun yoldu, dönülmez yoldu, dinledik mi kimseyi?.. Döneceğimizi hesaba katmadan, pazarlık yapmadan huysuzluğumuzla, yine de hep dolu gördük bardağın yarısını. <br /><br />Çok sevdik... ölüyoruz sandık. Çünkü ne kadar çok seversek o kadar insandık... Çünkü ne kadar çok ölürsek o kadar çok doğardık... Bir yağmur günü sabahı fırlatıp elimizden anahtarı çantayı, koşa koşa bir duvarın dibine atladık. Duvar dedik, ‘eğer sen kader gibi birşeysen, biz bu güçsüzlüğümüzle bile yıkabiliriz seni, içimizde senden öyle çokları var ki... ruhumuz ördü onları tek tek, kimse duramaz karşısında sen bile. Şimdi çekil yolumuzdan, istersek eğer ne sensin yıkıp geçemeyeceğimiz, ne yollar, ne köprüler’. Kendimizi ikna etmenin başka yolu var mıydı?<br /><br />Soğuklara, sıcaklara, kuşkulara, sancılara aldırmadık. Sağımızda sağ omzumuz, parmağımızda tek taş yalnızlığımız, yeniden başladık. Çok yürüdük. Hayat bizi heybesinde taşıdığını sandı yıllarca, oysa bizdik hayatı taşıyan bütün ağırlığınca... Çok üzüldük, çok yorulduk.. her başlangıcı kendimiz seçtik.. ya da biz öyle sandık.. Kendimizi ikna etmenin başka yolu var mıydı? Kader biraz da zaman mıydı?<br /><br />Çok ıslandık yağmurlarda.. Ve takılı kaldı gözlerimiz bir çift bakışa... durduk seyrettik... seyrettik.. dinledik... bekledik... aklımız firar etti otobanlarda, bütün yeşil ışıklar serildi yolumuza... İçinde çocukluğumuzun yazlık sinemaları vardı. Tarık Akanlar, Filiz Akınlar, Türkan Şoraylar, Hulusi Kentmenler... 'Rica ederim bu bahsi kapatalım beyler' vardı... kapadık... Sonra kör olduk.. ölüyoruz sandık... bunların hepsini biz yaşadık... tek bir hayatta defalarca ölüp defalarca yaşlandık. çünkü kötülük yapan kötülük bulurdu.. ve yine çünkü iyiler daima kazanırdı... Afilli bir 'Son' yazısından sonra kendi filmimizin perdesinde kaderimize tek rollük bir hayat biçmek içindi bütün herşey. Bir Filiz Akın yahut Tarık Akan olmayı hiç başaramadık, çünkü ironik bir senaryonun rolünü hiç bir zaman hakkıyla oynamadık.. Susuzluğumuzu dinlememişiz biz, suyumuzu susuzluğunu gördüklerimize vermişiz.. Kendimizi ikna etmenin başka yolu var mıydı? Kader biraz da aşk mıydı?<br /><br />Yolun sonunda yoksa bekleyen biri, geri döndüğünüzde sessiz bir duvar karşılar sizi. Bütün marifet o duvara anlatabilmektir derdinizi. Ya çok gitmeyin derim ben, cesaretiniz yoksa dönmek için geri yahut gittiyseniz de kalmasını bilin SON yazıncaya kadar tek filmlik ömrünüzün inmeden son perdesi. Ancak şunu da bilin ki 'Kader' diye bir şey var... zaman mı, duvar mı, yollar mı kestiremediğim.... Her ne yapıyorsanız yapın bir gün karşısında bulacaksınız kendinizi.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-2506255143826517313?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-15194767385327872752008-09-03T21:30:00.003+03:002008-09-03T21:43:35.929+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SL7YQT_E_oI/AAAAAAAAANk/tv3H-vSnDkM/s1600-h/m1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_zPwIL82EC3A/SL7YQT_E_oI/AAAAAAAAANk/tv3H-vSnDkM/s400/m1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241864791060184706" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-1519476738532787275?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-68934121011949379622008-07-21T13:44:00.005+03:002009-06-22T21:05:19.456+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/SIRpKQlTAlI/AAAAAAAAANc/9heU3CjqKac/s1600-h/thesis-paper.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/SIRpKQlTAlI/AAAAAAAAANc/9heU3CjqKac/s400/thesis-paper.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5225417092627628626" /></a> Yaz bana... Karşından geçen vapuru, başından geçen martıyı, sağına soluna dokunan insanları yaz... sokağının kokusunu... evinin kapısını... iskambiller gibi yıkılmayan duyguların kaynağını... Kaç güneş uzaktasın bana? Orası neresi?<br /><br />Herşeyin bir tesadüf olmadığını yaz... Her giden gelecek olana hazırlar en heybetli kelimelerini,bazen en süslüsünü bazen de en yitiğini.. Ödülün kime, ölümün kime onu yaz... Kimleri sevdin kimden sonra yaz... Hangi şarkıdasın onu yaz... Orası neresi?<br /><br />Yosunlu bir kıvamı var gözlerinin, denizden şimdi çıkmış gibisin.. Ne kadar dibe vurdun onu yaz... Kaç tanker geçti üstünden, hangisine yenildin hangisine yol verdin onu yaz... Kokusunu yaz bana derinlerin, küf kokmayan mavisini yaz... Buruş buruş parmaklarınla yaz bana, kirpiklerinle tuzlu tuzlu yaz... Hangi balıksın onu yaz... Orası neresi?<br /><br />Yaşadın mı onu yaz bana, oyalandın mı onu yaz. Güneşin gözünden çektiği suyu yaz, için için ağlamalarını yaz, hangi kaybedişlere yüz verdiğini, hangilerine sırt çevirdiğini... Sonbaharları yaz bana, hüzün kokan yağmurları.. Kuru sarı kelimelerin yalnızlığını, buğday tarlalarını... Diline çakılan kelimeleri yaz .. Sırtında bir hançer nasıl susabildiğini, tenhalığı o vakit nasıl sezebildiğini, bir tek sevme gücünün seni nasıl yaşatabildiğini... yaz bana... Senden birşey kaldı mı onu yaz... Orası neresi?..<br /><br />Yaz bana... Ağaçların gölgesini yaz, dalların yeşilini ... Kaç kalp oydun tenhasına, ağaç ne kadar acıdı onu yaz... Kaç yıldır uykusuzsun yaz... Kaç yıldır susuzsun yaz... Sen olmasan’ı yaz, ben olmasam’ı yaz, bir nefes al çok susadım’ı yaz... Şurda bir gün dağılmadan, kaybolmadan, birikmeden, unutmadan, durmadan durmadan yaz. Kahverengi yeşillenmeleri, ela bakışmaları, temiz başlangıçları, kulak çınlamalarını, şarkıların kimi hatırlattığını, en çok kimi aradığını... yaz... Bir haziran sabahı, gözkapaklarını yakan tuzu, üç beş aşklaşmada bulamadığın huzuru yaz... Neresi orası?<br /><br />De ki; kalın kabuklarımı sıyırdım etimden, ona dokun diye sen... görmeyeyim diye yokluğunu, unutmaya çalıştım kokunu... onu yaz... kulaklarım yandı’yı yaz... gözlerim seyirdi’yi yaz, rüyalarım rahat bırakmıyor’u yaz... yaz... Çocuksu masallar öfkeye dönüşmeden, rüyalarda bir atın yelesine gizlenmeden, gözlerindeki har eksilmeden... yaz ...<br /><br />'Avuçlarımı sıcak tuttum senin için’i yaz...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-6893412101194937962?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-74119433075013083222008-06-18T09:36:00.003+03:002008-06-18T09:45:40.101+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/SFitA-ALZcI/AAAAAAAAANU/Doe_IfRPUDk/s1600-h/baz-mart-08.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/SFitA-ALZcI/AAAAAAAAANU/Doe_IfRPUDk/s400/baz-mart-08.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213106800836699586" /></a> Yüzün.. mavi değil hayır... bana kalırsa turuncu… kafesini arayan kuşlar gibi… belki de sadece.. üşümüş bir bedenin, iki sıcak parmağın üzerinde durma isteği... <br /><br />Her teslim oluş, bilinçli bir sığınma isteği değil mi?... Yüzün… yüzün mavi değil hayır…<br /><br />Bu gece İstanbul, evsizlerin sarhoş bakışlarıyla dolu... kaşkollar sallanıyor ev kılıklarından... Gece serin ve yağmurlu... Sabah olunca ayılacak gökyüzü.. Az önce biri dillendirdi ağırdan ağır dilini …. -Sen yoksa dedi... -Sen kafesini arayan kuş musun?.. Ya sen dedim... -Ya sen inancını bir kaşık su da boğan kuşkucu musun? Güldüm... yüzü... mavi değildi hayır... <br /><br />Aynı anda gelen şeyler vardır.. Yanyana ama taban tabana zıttıyla gelir... Siyah beyazla… Şüphe inançla... Korku cesaretle... Özgürlük esaretle… Aşk teslimiyetle…  Aynı anda gelirler... Hepimiz ama hepimiz... O tüyleri ıpıslak, kafesini arayan yorgun kuşlar gibiydik aslında… Bir kaçmak geliyordu bir koşmak, bir atıvermek kendini denize, soğuğa dayanmak, sıcağa yayılmak, tembel işi bir rehavet, birden bire susuvermek, birdenbire gülüvermek… ve sonunda müthiş bir yorgunluk .. Şimdiden kaçıp, yarın olduğunda düne öykünmek miydi marifet… Şimdinin büyüsünü bir anlık gafletle kaçırmaktı aslında kendini teslim edememek. Öfkeyse öfke, ilgiyse ilgi, neyin ortasında ve neye ihtiyacımız olduğunu ifade edememek… <br /><br />Son nefes dediğimiz şey, belki gözden çıkardığımız ideallerimizin ve isteklerimizin çürüdüğü yerdi.. Hastalıklar, içimizdeki çocuğun şefkat histerisine tutulmuş belirtileriydi… Oysa sevginin bir zıttı yoktu, nefrete dönüşen sevgi sevgi değildi, hiçbirşey değildi, sevginin benzeri belki bir aldatmacası, ucuna takılıp gidiverdiğimiz bir yanılsamaydı, sadece o kadardı ve sadece o kadar olan şeylerden ancak öfke doğardı... Sevmek su gibiydi, sevmek renksizdi .. Yüzünü yıkadığında renk verirdi... Yüzün…mavi değil hayır… Alıp dalgaları kollarının arasına köpüklenecek değilsin, niye illa maviyle özgürleşesin?... Ne renksen öyledir gitmenin rengi... <br /><br />Neye inanmak istiyorduk? Belki bize doğru gelen en yalana… Niçin inanmak istiyorduk kurtarıcımız olduğunu sandığımız şeyin olmayan varlığına? Kötü belki kötü değildi.. İyi de belki iyi değildi.. Şimdiye bakabilmekti belki, yarının düne öykünmesini hafifletecek tek sebep… Kimine hızlı kalıyorduk, kimine koşarak yetişemiyorduk… Kimine derin bir kuyu, kimine deniz oluyorduk… Nasıl sevdiysek bir öncekinde, tam tersi oluyorduk diğerinde… Hep iyi değildik, hep kötü de değildik. Ya nasıl dolduruyorduk içimizdeki boşluğu, dünde yaşanmış ne varsa tersyüz edip büyük büyük kılıflar örüyorduk, tek bir merhabanın giydiriveriyorduk üzerine… Kimileri buna tecrübe diyordu… Sevmenin tecrübesi mi vardı? Oldurmaya çalışan bir ukalalık ve bir ikna zorunluluğu? ... yoo hayır öyle değil böylenin, siyah değil beyazın, uzun değil kısanın inatlaşmaları? Belki söylediklerimizden gidiyorduk, belki söyleyemediklerimizden... gideceğimizi bile bilmeden... vedasız… Bu süre içinde kime değdiyse kolumuz, bacağımız, kardeş, dost, komşu, arkadaş kimse artık… Hepsinde başka bir renk bırakıyorduk... Hepsi başka tanıyordu bizi, arkada bizi tanıdığını zanneden bir 'nasıl bilirdiniz' cemaati...<br /><br />İstanbul... Uçmayı unutturan,  uçma isteğini azaltan, bir 'dur kıpırdama' şarkısı bırakıyor ağzıma... Yüzün... Senle başlayan bir turuncu...Ve senle biten bir durma isteği.. Yüzün... Mavi değil hayır .. Kimbilir belki… 'Kafesin biri, bir kuş aramaya çıkmıştır' Kafka'nın dediği gibi ... Belki sadece budur... Ve kuşlar bunun için bu kadar şaşkındır... Özgürlük mü, yoksa bir kafes mi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-7411943307501308322?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-86381363072123651252008-05-01T11:44:00.007+03:002008-05-02T13:56:38.526+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/SBrzUflrfyI/AAAAAAAAANM/FTAikBA5XOM/s1600-h/GALATA.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/SBrzUflrfyI/AAAAAAAAANM/FTAikBA5XOM/s400/GALATA.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195732653527760674" /></a><br />Bu gün İstanbul...<br />ağlamaklı bir çocuk gibi sıkılgan,<br />şımarık ve patladı patlayacak.<br />Kız Kulesi'ni atıverecek Galata'ya...<br />Galata bir sevinecek bir sevinecek,<br />'oh be' diyecek 'kavuştuk sonunda'...<br />Yani Kız Kulesi yabancıya gitmeyecek,<br />dururken Galata karşıda...<br />Hala inanmıyorsunuz bir bahar akşamı bunların olacağına,<br />oysa büyük savaşların ve kavgaların kazanamadığı zaferi,<br />küçücük bir yağmur damlası yeter yerinden oynatmaya...<br /><br />Bu gün İstanbul gibiyim Galata'da,<br />içim parçalı bulutlu, nemli ve ılıman...<br />Yarın da İstanbul gibi olacağım,<br />berrak bir tavşan kanı,<br />yudumlarken Salacak'ta sabah çayımı..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-8638136307212365125?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-39548617631762405082008-04-23T16:39:00.003+03:002008-04-23T16:49:30.575+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/SA88svlrfvI/AAAAAAAAAMw/9EFuz1Uwaa4/s1600-h/sigara.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/SA88svlrfvI/AAAAAAAAAMw/9EFuz1Uwaa4/s400/sigara.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192435634767888114" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-3954861763176240508?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1790022495120925022008-04-08T23:45:00.004+03:002008-04-08T23:56:00.381+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R_vZzHysPEI/AAAAAAAAALs/E62Y_yV284A/s1600-h/baz-kas%C4%B1m.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R_vZzHysPEI/AAAAAAAAALs/E62Y_yV284A/s400/baz-kas%C4%B1m.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186978868135476290" /></a> <br />Anlamıyorum neden insanlar birbirine ‘hoşçakal’ diyor. Nasılsa bu hayat bir ‘yolculuk’ ve sonu hepimizin gittiği tek bir yere varıyor… <br /><br />Anlamıyorum neden gençler yaşlılığa, yaşlılar gençliğe özeniyor?<br />Tükenmez kalemin de mürekkebi bir gün bitiyor…<br /><br />Anlamıyorum neden ‘aşk’ illa ki bir sevgiliye mâl ediliyor,<br />insan neden yaptığı bir iş’e aşkla tutunamıyor?<br />Neden ‘aşık’ dediğim zaman önce parası, pulu, saçı, bıyığı merak ediliyor?<br />Bir insan ‘insan’ olma özelliğini bunlardan mı alıyor?<br /><br />Anlamıyorum ... İnsan neden birbirini hırpalıyor? Neden bakışlar kendi dilini yaratamıyor?<br /><br />Domates çorbası mı hayat?<br />Neden annem bir tutam tuz, bir tutam maydanoz diye tarif verebiliyor da domates yerine salça katıyor?<br />Onun eşrafı, bunun geçmişi, şunun soyadı bu kadar önem taşıyor da, <br />neden insanın sonradan çıldırma olasılığı hesaba katılamıyor?<br />Neden insan derli toplu yataklarda uyuyup, dağınık yatakları özlüyor?<br />Neden içerideki bir mesele, dışarıdakinin çenesini yoruyor?<br />İnsan kendini konuşmaktan mı korkuyor?<br /><br />Anlamıyorum neden insan cevabını duymak istemediği soruları yine de soruyor, <br />Neden içsel yolculuğu için önce kendine değil de, taaa Hindistan’a taaa Tibet’e uzanıyor? <br />Neden hep eksik bir şeyler var, neden mecbur kılınan bu kararlar?<br />Neyi tamamlama yarışındayız, anlamıyorum niçin bu olmazsa olmazlar?<br />Anlamıyorum etin tırnaktan ayrılmayacağını bile bile, neden inatla ayırmaya kalkılıyor?<br />‘Herşey yavan, herşey yalan’ diyen kendine yazık ediyor, en güzel yıllarını da yaşanmamış sayıyor.<br /><br />Kadının gözüne erkek avcılığı, erkeğin ağzına kadın çığırtkanlığı yakışmıyor,<br /><br />kadın da erkek de birbirini sevecek kadar birbirini tanımaya tahammül edemiyor…<br />Neden kimse birbirini gerçek bir sevgiyle sevmiyor? sevme biçimi herhese göre mi değişiyor?<br />Anlamıyorum insan neden işe gelemediğinin mazeretini hastalığa atıyor,<br />bir tek günü öylece bomboş-yapayalnız-sadece kendini şımartmaya ayıramıyor?<br />Neden saygı çerçevelenip duvara asılıyor, kırk yılda bir lütufla hatırlanıyor?<br />Neden eleştiri ince ayarı yapılmadan saldırıya dönüşüyor ve inatla hala buna ‘eleştiri’ deniyor?<br /><br />An-la-mı-yo-rum…<br /><br />Neden otobanlarda sol şeritte 60 la gidiliyor, kurallar uyulmamak için mi koyuluyor?<br />Neden büyük müzayedelerde o çok ünlü eserler laf olsun diye alınıyor,<br />gösteriş uğruna koskoca kültür bir odanın ortasına hapsediliyor?<br />Neden az uyuyup çok yaşamak varken, bütün zaman rüyalarda geçiriliyor?<br />Neden fitrenin ölçüsü ytl bazlı oluyor da yardımlar zarif bir dokunuşla gönülden yapılamıyor…<br /><br />Neden duygusal yaralar kurşun deliği gibi kapanmıyor …gittikçe açılıyor, gittikçe kanıyor …<br /><br />Anlamıyorum…<br />Hiç anlamıyorum… <br />Sığ insan kendi kıyısında kral oluyor da, <br />düzgün insan neden kendi okyanusunda sesini duyuramıyor?<br />Neden insan ‘ben buyum’ demekten kendini alıkoyuyor, fikir nerede erezyona uğruyor?<br />Niçin şifreli gülümseme, niçin imalı kelime ‘Bir evet-bir hayır’ dan daha çok dokunuyor?<br /><br />Niçin konuşmamanın gerektiği yerlerde çıkıyor insanın ağzından en yaralayıcı laflar?<br />Niçin kıyasıya rekabetlerin olduğu yerler en çok kadının ve paranın geçtiği durumlar?<br /><br />Milli, fikri, zikri yaklaşımların niçin bir özürü, bir telafisi bulunmuyor?<br />Niçin insanın ruhuna ve aklına prangalar vuruluyor?<br />Niçin karşısındakine tutunmayı hak görüyor da insan, kendine tutunmayı başaramıyor?<br />Başkalarının yaptığı ‘ayıp’ oluyor da niçin insan kendi yaptığını ‘özel’ buluyor?<br />Sahte para suç oluyor da sahte sevgi hangi mahkemeye sevk ediliyor?<br />Milli değer milli değer diyen çığırtkanlar, neden magazini ana habere taşıyor?<br /><br />Anlamıyorum … <br />Normal okuldan mezun olanlar ‘normal’, özel okuldan mezun olanlar ‘çok özel’ mi oluyor?<br />Oysa istisnasız her bir Öğretmen aynı cehaletle savaşıyor…<br />Çok yaşamak, çok okumak bir insanı bilge mi yapıyor? <br />Derin bir gözle bakmadıkça, yaşamanın da okumanın da ne değeri kalıyor?<br /><br />Anlamıyorum…<br />Neden çok gülmenin adı ‘hafifmeşreplik’, çok ağlamanın adı ‘zayıflık’ oluyor?<br />Hem gülmeye, hem ağlamaya; kadın da erkek de eşit oranda ihtiyaç duyuyor...<br />Neden ihanet suç, sevmek namus? İkisi de tek kaynaktan aynı nehre akıyor.<br />Ölüm bir bedenin ölmesi mi? İnsan elini kolunu sallaya sallaya da bir ölü gibi dolaşabiliyor...<br /><br />Anlamıyorum, teorikte doğrulanan sözler, pratikte nasıl bu kadar sekteye uğrayabiliyor?<br />İnsan konuştuğu gibi yaşamayı mı beceremiyor?<br /><br />‘Özü sözü bir’ dediğimiz insanlar neden daha erken ölüyor, dürüstlük hayatı mı kısaltıyor?<br /><br />Neden ‘yenilen pehlivan güreşe doymuyor’… galibiyet çok yenilmekten mi geçiyor?<br /><br />Neden ‘öfkeyle oturan zararla kalkıyor’,… öfke çıkmadan sabra sıra mı gelmiyor?<br /><br />Neden en çok zırvalayanlar en çok başkalarını suçlayanlar… <br />delilik kendini haddinden fazla sevmekle mi geliyor?<br /><br />Neden herkes herşeyi bilmeye çalışıyor, tek bir şeyin herşeyini bilmek yetmiyor?<br /><br />Neden ‘güzel’ bulmadığı bir şeye ‘değişik’ diyor insan, karşısındakini incitmekten mi korkuyor?<br /><br />Anlamıyorum neden hayatı büyük mücadelelerle geçen insanlar, sevgi de daha verici oluyor,<br />Mücadele ruhu, sevgiyi korumayı ve sevgiye sahip çıkmayı mı öğretiyor?<br /><br />Neden herşey sabah aydınlığında aranıyor?<br />Oysa gecenin içinde yıldızlar daha çok parlıyor…<br /><br />Anlamıyorum,... <br />Neyin kavgasını veriyoruz birbirimizi üzerek?<br />Aç bir çocuğun eğik başı, hepimizin ciğerini dağlıyor...<br /><br />Neden komşumuzu gördüğümüz yer ya kürkü ya da koltuğu?<br />İnsanın tek ve gerçek yuvası misafir olduğu ruhu.<br /><br />Anlamıyorum neden insan, kendini kendine saklıyor?<br />Mezar taşları konuşmayı bilmiyor…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-179002249512092502?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-28471486962401611532008-04-08T22:27:00.003+03:002008-04-08T22:43:55.802+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R_vJs3ysPDI/AAAAAAAAALk/5CuXjUPrd7I/s1600-h/cocuk150.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R_vJs3ysPDI/AAAAAAAAALk/5CuXjUPrd7I/s400/cocuk150.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186961168575249458" /></a><br /><br /><br />Sizin hiç penceresine bisiklet dayadığınız eviniz oldu mu? Anahtarınızı pervazına iliştirdiğiniz, terliklerinizi demirine sıkıştırdığınız, fesleğenin genzinizi yakan kokusu ve topraktan çeşit çeşit saksılarınızın olduğu bir pencereniz oldu mu?<br /><br />O pencereyi suladınız mı güneş yakarken ortalığı? Duvardan akan suların yolu ıslattığı, o ıslanan yolda çomakla yol yaptığınız kuşların su içtiği... sevip sevip uydurduğunuz bir sevgilinin adını ağaca kazıdığınız bir sokağınız oldu mu hiç?... Akşamları işten dönecek de balon getirecek diye beklediğiniz babanız oldu mu sokak kapısının merdivenlerinde? Peki küçük kardeşinizin okul yolunu gözlediniz mi pencere önünde? Ya karıncalar! Seyrettiniz mi gün boyu önünüzden yola akan konvoyu?<br /><br />Apartman boşluklarından, açılmayan çift camlı hava geçirmez yüksek pencerelerden, sadece ve sadece kapıcıyla kurulan iletişimden, bisikletinizi 30 kilitli bir oyuncaktan ibaret balkon süsüne çevirmekten, çiçekleriniz varsa bile aşağıya su sıçrar telaşıyla onları güzelim baharlarda sereserpe sulayamamaktan başka bir hayatınız olmadı mı yoksa?... Nasıl bir dört duvarda kaybolmak bu?<br /><br />Bütünleşmeden toprakla ağaçla, çelikle çomakla, pencereyle pervazla, korkarak hırsızdan uğursuzdan, yalnızlıktan, sevgisizlikten, daha nereye kadar kaçarak yaşamak?<br /><br />Eğer bisikletinizi dayadığınız bir pencereniz olduysa bir zamanlar, eğer evinizin duvarına çarpan misketleriniz olduysa ve bahçedeki kuyudan su içtiyseniz, karşı ki komşuya bir kase çorbayı çok görmediyse anneniz, sevmeyi sevilmeden de başarabildiyseniz, yokluklarınızı bir başkasına en önemlisi annenize babanıza yüklemediyseniz, siz de bir zamanlar yaşadınız demek ki...<br /><br />Bir zamanlar hakikaten bir turuncu ev vardı ve perdelerini annem örmüştü, ben saksıda ki çiçekleri sulamıştım. Bisikletimi pencereye dayayıp uyurdum geceleri. Karşı komşumuz Lütfiye teyzenin bilirdim beni kollayacağını topumu alınca diğerleri. Küçük kardeşim yaramazdı biraz, toz toprak gelirdi karşıki mahalleden. Annem kızmazdı. Bilirdi ki biz çocuktuk. Bilirdi çocukluğumuzun en güzel anları, perdelerini ördüğü pencerelerde, kapısını babamın taktığı bu evde yaşanacaktı ve asla geriye dönüşü olmayan güzel anların kaynağı olacaktı. Mutlu geçirilmiş bir çocukluğun üzerine, büyük şanssızlıklar da eklense, siz kötü bir insan olamazdınız, annem bunu bilirdi...<br /><br />Biz o kadar mutluyduk ki korkmadık hiç bir şeyden. Hiç aç kalmadık sevgiye, özveriye, saygıya, merhamete. O turuncu boyalı penceremiz, 4 oda bir sofa evimiz yıkılmaya yüz tutsa da, biz hiç utanmadık yokluklardan, çünkü yokluklarımızın ana fikri para olmadı hiç bir zaman. <br /><br />Kapımız, penceremiz herkese açıktı. Biz evimizi, kapımızı, penceremizi, herkesi ve birbirimizi çok sevdik.<br /><br />Çok sevdik...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-2847148696240161153?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-29823819265108702252008-03-30T23:30:00.003+03:002008-04-08T23:12:34.872+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R_AD5HysO4I/AAAAAAAAAKA/MeUBASzVuH4/s1600-h/BALIK.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R_AD5HysO4I/AAAAAAAAAKA/MeUBASzVuH4/s400/BALIK.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183647450982529922" /></a> Can çekişiyor pullu güzel bir balık... taze gelin gibi titriyor bedeni. Diyemiyor beni öldüren işte bu insan eli... işte O el... O tutan yakalayan öldüren el... Beyaz tüle damlayan kırmızı yağmur damlaları gibi lekeli... Yatağı topla, valizi hazırla, al biletleri... Bağla kalbini, söndür ümitlerini... Bir düdük bir çığlık belki öyle bir olta ve oltanın ucunda bir can pazarı... Titrek üşümüş yorgun poyrazlarda... Belki senin, belki benim, belki benim olduğunu henüz bilmediğimin parmak uçlarından gelecek ölüm. Öyle sessiz öyle sıradan öyle ani... <br />Bu gördüğün göz değil, bakmasını bilmeyene, uzat parmaklarını ama hissetmek isteyene... Şunu bil ki seni ancak bir çılgın anlayabilir ve bir de oltanın ucundaki balık, titreyen bir beyaz gelin bedeninde... ve uzanan insan elin, sana bir faydası olmayacak gittiğinde...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-2982381926510870225?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-72094069767773797452008-03-27T11:27:00.009+02:002008-03-27T17:17:54.367+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R-trIXysOkI/AAAAAAAAAGU/GR1Tm9phLVE/s1600-h/1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R-trIXysOkI/AAAAAAAAAGU/GR1Tm9phLVE/s400/1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182353587789642306" /></a><div>Birşey var... <br /></div><div>Söylenemeyen, anlatılamayan, saklanan... </div><div>Belki sıradan, belki şaşırtan, </div><div>belki koca bir yalan. </div><div>Bir şey var yolculuklara zorlayan... </div><div>Bir mektup, bir alo, bir kısık sese muhtaç kılan... </div><div>Bu havada birşey var, </div><div>eskisinden farklı olan.<br /></div><div>Bir şey... </div><div>Ele avuca sığmayan, </div><div>boğazına yumruk tıkayan... </div><div>Gitme demeyen, kalma demeyen, susturan. Bir şey var havada seni asılı tutan... Kalbini bir uçurtmanın ucuna bağlayan, aklını küçük lodoslara salan, 'Bu benim' dedirten, bu 'ben değilim' dedirten, şimdi şurada alnının tam ortasında yanan yanan yanan, sönmeyen... bir şey var...</div><div><div><br />Alamadığın, satamadığın, kaçıp kurtulamadığın, durup soluklanamadığın, bir şey... Sızlatan, acıtan, kanırtan bir kanama... Güldüren, sevindiren, sindiren bir kavuşma... Ama bir şey... Birşeyden herşeye açılan... herşeyden bir şeye varılamayan, bırakan, yollayan ... Bir şey var havada açıklanamayan...<br /><br />Ölümden öte yol yok... nedir öyleyse seni durduran?... Bir tohum bir filize nasıl dönüşürse, nasıl çiçek verirse yediveren ... öyle açmaya meyil verdiğin, ama öyle açmayı bir türlü beceremediğin ...bir şey var havada kestiremediğin.<br /><br />Bir şey ... tarifi zor, anlaşılacağı şüpheli... Bir dipsiz kuyu ki inemediğin, bir uzak ülke ki gidemediğin, kaybolduğun, kaybettiğin, yeniden keşfettiğin... Susuzluğun, doymuşluğun, karda ayak izin, kumdan kulelerin... Çocukluğun, erginliğin, yetişkinliğin... Bir şey var havada yetişemediğin...<br /><br />Yoksa; bütün bu açaklanamayan şeyleri üzerine yıktığımız dünyanın, bize 'artık yeter' deme şekli mi ? Küresel ısınma böyle bir şey mi? Bu solan yüzlerin, eksik gülüşlerin, gitmelere zorlayan, gelmelerden alıkoyan izahı zor bakışların, kendini yakıp kül etme cinneti mi? Küresel ısınma dedikleri şey bir intihar girişimi mi? Dünya daha ne kadar taşıyabilir bu suskun yüzleri?<br /><br />Madem aklın koca bir mağara... bu mağaradan seslenen bir kere de sen olsana... Bakalım cevap verir mi bu ‘birşey’ sana... Ne biçimdir bu ‘bir şey’ neye benzer, anlatsana... Bu kadar ısınırken dünya, niye kalbin hala buzul çağında?<br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-7209406976777379745?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-58846359935798826512008-03-11T09:02:00.013+02:002008-04-08T22:58:22.278+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R-tPdHysOiI/AAAAAAAAAGE/Jt3TvjmCpz0/s1600-h/0006618.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R-tPdHysOiI/AAAAAAAAAGE/Jt3TvjmCpz0/s400/0006618.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182323157946350114" /></a><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">Gökkuşağından kaysak,</span><div><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">bulutlara uzansak, </span><div><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">yıldızlara dokunsak, </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">kuşlar gibi özgür uçsak, </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">Saint-Exupéry’nin Küçük Prens‘indeki şu tuhaf gezegeni komşu kapısı yapsak..</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">olmaz mı?<br /><br />Yani sadece bakmasak?..<br /><br />Yuvarlanan misketler gibi toprakta dağılsak dağılsak, bir küçük çocuğun parmaklarında tekrar birleşsek olmaz mı? Su bulutu olsak baharlarda ve sızım sızım yağsak yollara, Galata’ya, Küçüksu’ya, Moda’ya... bir sevgilinin parmaklarına düşsek, o parmaklar uzanıp o dudaklara dokunsa, onu sustursa ve siz sadece yağıp geçmediğinizi, bu dokunmayla ne çok şeyi değiştirebileceğinizi anlasanız olmaz mı?...<br /><br />Bir kelebek olsak, koca çınarın üstünden yıllarca çıkmamacasına kazınan kalbe konsak.. olmaz mı? Kızmasak, küsmesek, ayağımız tökezlemese... Düşmesek, kırılmasak, hastalanmasak, suçlamasak başkalarını... Kendimizi görebilsek, kandırılmadan yaşanabileceğini öğrenebilsek, savaşlar olmasa ve hiçbir anne oğlundan ayrılmasa, beklentilerle ömür tüketmesek, tek bir doğruda buluşmak adına birbirimizi yemesek, randevu anlarında - asansörde - patronun yanında -flörtlerde kasılmasak, bir avuç leblebi için kavga eden ülkelerden olmasak, sarılmayı adettendir diye değil de özlemlerimizi dindiren bir kavrayış olarak görsek olmaz mı?<br /><br />Yapamadıklarımızdan pişman olmamak için kapılarımızı sonuna kadar açsak, yani sadece aralamasak yahut perdenin arkasından bakmasak... O son kapı da kendimizi açıklanamaz bulmasak olmaz mı?<br /><br />Bir de en mühimi; şu gözlerini değdirdiğin o gözlerden uzaklaşabilmeyi ancak ve ancak yağmurlu bir fırtına anına denk getirmesen… Gözyaşlarına uzansan, omuzuna dokunsan, kör kuyularda ve açık denizlerde yapayalnız , ipsiz dümensiz bırakmasan olmaz mı ? Yani sadece bakmasan olmaz mı? O bir türlü anlatamadığın, kelimelerin ve mısraların yakınlaştığı ve fakat asla yetmediği tek şey bu bakış olamaz mı?<br /><br />Hızlı hızlı düşünüp sindire sindire yaşanan öğrencilik günlerimden birinde; Müşfik Kenter’in sesi yankılanıyordu bir Orhan Veli şiirinde. Ve ancak şimdi, şu anda yerini buluyordu kelimeler…<br /><br />Orta yaşın dantesinde, bedenini toprağa emanet eden bir adamın ölümsüz şairliğinde…<br /><br /></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;"><br />Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda;<br />Dokunabilir misiniz,<br />Gözyaşlarıma, ellerinizle?<br />Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,<br />Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu<br />Bu derde düşmeden önce.<br />Bir yer var, biliyorum;<br />Her şeyi söylemek mümkün;<br />Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;<br />Anlatamıyorum. <br /><br />Herşeyi söylemenin hakikaten mümkün olduğu bir yer var mı Orhan Veli? Orada sadece bakmadan da yaşanabilir mi? Bakmadan yaşamak sonradan da öğrenilebilir mi?<br /><br />Nazım Hikmet, Abidin Dino’dan mutluluğun resmini istiyordu. Ben de herşeyi söyleyebilmenin mümkün olduğu o yerin adresini istiyorum senden. Diyeceksin ki anlatabilseydim ‘anlatamıyorum’ demezdim zaten. Anlatma kabul, kulağıma fısılda, bu kadar erken ölmeyi göze alabildiğine göre bildiğin bir şey var gittiğin yerde.<br /><br />Hadi söyle bakmadan sadece yaşamak için yaşanan yer nerede?</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-5884635993579882651?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-47509058628742985392008-02-21T00:15:00.011+02:002008-04-08T23:06:03.202+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R7ynDM459SI/AAAAAAAAAFQ/U7Ik925pJmg/s1600-h/sibirya2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R7ynDM459SI/AAAAAAAAAFQ/U7Ik925pJmg/s400/sibirya2.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5169190145755837730" /></a><br /><br />Hava soğuk... kar altında bir kış akşamı. Aklım buz tutmuş, kalbim bir Sibirya kaplanı... Dirençli bir ağrı yayıldı boynuma, yürüdüm durdum sokaklarda... Kim koydu içime bu hayvanı? Asyanın kuzeyinden uzanan bu mavi bu uzak sıra dağları? Bu derin gölleri ovaları?.. Kim yonttu bir aşkın son kalıntılarını?.. Göğsümde limitsiz bir yüzölçümü, kışlar çok uzun, yazların günü sayılı... Hava buz... aklım buz... kalbim buz... Dışımda bir güzel İstanbul, içimde sensizliğin Sibiryası...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4750905862874298539?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-40966086733400357332007-12-28T13:51:00.000+02:002007-12-28T13:58:59.035+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R3Tk30sBi4I/AAAAAAAAAFI/TZ8GV89vr-E/s1600-h/2008.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R3Tk30sBi4I/AAAAAAAAAFI/TZ8GV89vr-E/s400/2008.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148991921678551938" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4096608673340035733?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-62567673562772504162007-12-17T15:04:00.000+02:002007-12-17T15:07:03.382+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R2Z0QEsBi2I/AAAAAAAAAE4/HRUcFx8VHGE/s1600-h/kelebek.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_zPwIL82EC3A/R2Z0QEsBi2I/AAAAAAAAAE4/HRUcFx8VHGE/s400/kelebek.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144927443802491746" /></a><br /><br />izmirizmir.net'de yayınlanmıştır.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-6256767356277250416?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-80057727966974543442007-10-07T21:46:00.001+03:002008-04-08T22:56:40.377+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwkvPFwW4_I/AAAAAAAAAEw/r4tYKP6XNzE/s1600-h/1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwkvPFwW4_I/AAAAAAAAAEw/r4tYKP6XNzE/s400/1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118674387772826610" /></a> Hiç düşündün mü; seni evine götüren yolun kaçıncı taşında, hangi köşesinde durdun, bekledin, düşündün?... Bu her sabah üzerinde yürüdüğün, sağını solunu ezbere bildiğin çukurların, tümseklerin, asfalt ve toprak uzantıların hangisinden atladın yahut hangisinin içine düştün? Gözlerin açık uyanamamışlığınla, akşamdan kalmalığınla, gece körkütük evin yolunu bulmaya çalışırken, hangi taşları saydın ve sıkılmadın?.. Başarılarla yahut haksız yenilgilerle, sevinçlerle yahut kederlerle, bekleyen biri olup olmadığına aldırmaksızın yahut özlemini çekerek, tek başına yahut elele, alelacele yetişme kaygısıyla, savruk bir gezinti anında gibi dolaşarak, köşebaşından şu taksi durağına kaç saniye tuttun?... Belki de hiç sevmedin bu yaşadığın sokağı, belki öylesine yaşadın ve farkına varmadın taşların rengini. Bir çok renk vardı oysa o taşlarda...<br /><br />Sabahları griydiler mesela. Soğukta ellerin üşürken ve bakışların eğikken, yalnızken ve dokunulamayacak kadar hüzünlüyken, sabırlıyken ve beklerken, huzursuz ve kararsız olduğunda mesela griydiler. Tıpkı gökyüzü gibi, tıpkı havada asılı kalan sözcükler, söylenemeyen düşler, kıyıya vuran ölü balıklar gibi griydiler ve tek kelime etmediler tıpkı senin gibi...<br /><br />Sonra deli kırmızıydılar da, yazın güneşin altında. Sıcaktan bunalmıştın ve ağır ağır yürümüştün taşlarda. Bir güzel kız görmüştün köşeyi dönüverince, çocukların fırlattığı topu ayak pasınla geri göndermiştin. Bir dükkan camında aksini görüp boyluboyunca kendini seyretmiştin, seni bir denize yahut başka bir sokağa götüren bu taşlarda. Belki ilk bu sokakta, ilk bu sokak taşlarının üzerinde aşık olmuştun yahut farkına varmıştın. Ayakların yerden kesilip havada yürümüştün. Yüzüne yansımıştı kırmızı ve belki bunun farkına dahi varamayacak kadar heyecan doluydun. Kocaman itirafları bir küçücük kelimeye dönüştüremeyecek kadar ve sevdiğine kırmızı bir elma sunamayacak kadar ve korkularını korkaklık olarak göremeyecek, beklentilerini söyleyemeyecek, hissettiklerini düşlediklerini kusamayacak kadar gurur doluydun o taşlarda. Kıpkırmızıydılar tıpkı yüreğin gibi...<br /><br />Sonbaharın sarısında da mı görmedin kendini o taşlarda? Birinin ölüm haberini almıştın belki, solmuştu yüzün gözlerin. Ağır aksak yol kenarı kaldırım başı bir böceği ezip motif yapmıştın, küfretmiştin, çöpkutusuna bir tekme atmıştın, sokak kapısının kolunu kırmıştın, özlemlerine yeni biri daha eklenmişti ve bir sonbahar ölümü içine işlemişti. Yıkılmaz ve yenilmez olmayı öğrenmiştin. Sonbahar da taşlar suskun olur, sonbahar da ölümler ölümsüz olur... Hiç saymadın mı kaç taş var köşeden eve varana kadar, bakışların yerdeyken ve kolların ve ayakların ve yüreğin yerdeyken saymadın mı hiç?..<br /><br />Taşların rengi var evet... Gökyüzü gibi masmaviyken, baharken ve yüreğin yerinden fışkırıverecekken, herkesi herşeyi ölürcesine seviyormuşcasına, kıpır kıpır aşk doluyken görmedin mi taşları? Onlar da haylaz bir çocuk gibi yürüyorlardı ayaklarının altında, tıpkı senin gibi...<br /><br />Yoksa sen de; görmek için, duymak ve anlamak ve hissetmek ve düşünmek ve koşmak ve sevmek için, hiç pişman olmamak ve hiç geri dönmemek için, elveda dememek için, korkularını, üzünçlerini ve delice sevmelerini saklayıp söylememek için, arkadaş içi yalnızlıkların ve sayıp dökemediklerin için... kafasını gökyüzüne kaldırıp hep bir mavide mi arayanlardansın kendini?<br /><br />Eğer hala göremediysen taşları… üzerinde dolaştığın, çoğaldığın ve yaşadığın taşların rengini göremediysen hala, sana kocaman bir gökyüzünün ne yardımı olabilir? <br /><br />Belki kırmızı bir kontür geçmiyor hayatından, uçuk sarılarla savrulup, derin mavilerde soluk almıyorsun. Renklerin bir sıcak çorbanın kırmızısında takılıp kaldı ve umutların yarına devreden bir kaç rakam... Oysa yolları belirleyen, taşları dizen, sokağa rengini veren sensin.<br /><br />Ağaçlıklı bir yolda mı yürürken kokular daha yeşil, araba kornalarıyla çınlarken mi bir asfalt yol daha gri?, deniz daha mavi neredeyse orayamı gitmeli? Yoksa durup beklemeli mi mavinin, kırmızının, yeşilin ve tüm renklerin ayağının altına serilmesini?... Hiç bir yük kendinden daha ağır, hiç bir umut kendinden daha umut, hiç bir renk kendinden daha rengarenk olabilir mi? Hiçbir yol gidilemeyecek kadar uzak olabilir mi? Ve ellerin ceplerinde, gökyüzü bembeyazken, burnunun ucunu göremeyecek kadar kafan yukarıdayken, sana dokunan elleri hissedebilir misin?. Karıncaları ve onların koca dünyasını düşünmediğin için hiç, o sokakların içinde yaşayan perdeleri sıkısıkıya kapalı insanların kabaran yalnızlığını düşünmediğin için, yanıbaşında bir sıcak solukla uyanmadığın, kendini kendinin efendisi gördüğün için, koşmak ve koşmak ama kıkırdamamak, kahkahalarda çoğalmamak, üzünçlerde ağlamamak için, koca bir hükümdar kılığında yalpalamamak için, saymadın taşları. Sana değil sözüm, Seni tanımıyorum ki... Yeniden başlamak için hayata, onların doğru yerlerde olup olmadığına bir bakıyorum sadece...sadece bakıyorum... sadece...<br /><br />Ve bir gün... bir sabah, taşlı bir yokuştan evime kadar saydım taşları, yıllar sonra ilk defa. Seninle aramızda, 1235 geçmetaş , 2km. asfalt yol, 15 dakika vardı... O günden sonra değişti hayat. Beni sana getiren her yolda saydım taşları, renklerini gördüm tek tek... Sen böyle başladın...<br /><br />taşlar... üstüste koyarsan yıkılır , yalnız bırakırsan kırılır, itinayla yanyana yerleştirmeli ki evinin yolunu bulabilesin .<br /><br />Evimin dış sokak kapısını geçiverince, demir ızgaranın hemen ilerisinde, kavisli demirden çiçekliğin önünden iki yana uzanan kaldırım taşının hemen sağında ikinci taş var ya... işte o sensin...<br /><br />Beğendin mi?<br /><br />Sibel Bengü<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-8005772796697454344?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-54252465110416566832007-10-07T15:21:00.000+03:002007-10-07T15:59:01.020+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwjU91wW47I/AAAAAAAAAEQ/25yYcp7NKqM/s1600-h/images.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwjU91wW47I/AAAAAAAAAEQ/25yYcp7NKqM/s400/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5118575135373583282" /></a> <br />Bir gün Jonja'm bana bir kitap hediye etti...<br />'Kendi Howard Roak'ını bulman ve kendini bir kez daha doğrulaman için...Sevgilerimle...'<br />Ve ben Howard Roak'ın yolculuğuna çıktım... Ayn Rand hayatıma böyle girdi...<br /><br />Sinan Çetin'in Önsözüyle...<br /><br />Dünya bizleri kurtarma ve bize iyilik etme aşkıyla dolu insanlar tarafından hep kana bulandı. Tarihteki bütün savaşları yürekleri iyilikle dolup taşan, kendini bir dava uğruna feda ettiğini düşünen kurtarıcılar çıkardı.<br />Hitler Almanları, Stalin işçileri, Mao köylüleri kurtarmak için dünyayı kana buladı. Milyonlarca insan kurtarıcıların şefkat dolu ellerinde can verdi. Onlar hep BİZ dediler, hiç ben deyip kendilerini düşünmediler.<br /><br />Ama bilim, zenginlik, hayatı kolaylaştıran, yaşanır kılan her türlü buluş, bilgi kendi çıkarları için çalışan, işini iyi yapan bencillerin eseriydi. Onlar hiçbir zaman biz olmadılar. Sadece işlerini iyi yapmaya çalıştılar ve bizlere rağmen başardılar.<br /><br />Bu kitap, dünyanın fedakarlık tüccarları tarafından yok edilmemesi için bir AKIL KALKANIDIR. Ben'in bir savunusu ve kalabalıklara karşı duran yaratıcılara verilmiş bir ödüldür. Aklın ve mantığın yolunu izlemek isteyen herkese bu rehberi takdim etmekten onur duyuyorum. / Sinan Çetin<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-5425246511041656683?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-42292036805994348362007-10-04T21:36:00.000+03:002007-10-05T20:18:31.333+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwU6zlwW40I/AAAAAAAAACw/-ZX_0JdPM5U/s1600-h/1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwU6zlwW40I/AAAAAAAAACw/-ZX_0JdPM5U/s200/1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117561209559114562" /></a> <br />Ötenazi... Kelime itibariyle son derece itici. Hele de ayaklarınızı uzatıp keyifli bir film seyretmeye programlanmışsanız... Ancak bu film onca umut arayan umutsuz film içinde, konunun tatsızlığına rağmen bütünüyle umut ışığı saçıyor... Seyredeli iki sene oldu, hala etkisinden kurtulabilmiş değilim... Javier Bardem'in oyunculuğu (Goya'nın Hayaletleri filminde de son derece başarılı) ve Alejandro Amenabar'ın yönetmenliğiyle müthiş...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4229203680599434836?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-71913551313710240732007-10-04T00:23:00.000+03:002007-10-05T20:18:01.785+03:00<a href="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwSLMlwW4wI/AAAAAAAAACM/W6W23yxBr_k/s1600-h/jamiroquaiafunkodysseyfrontud5.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwSLMlwW4wI/AAAAAAAAACM/W6W23yxBr_k/s400/jamiroquaiafunkodysseyfrontud5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117368125009355522" /></a><br /><br />little darlin´ don´t you see the sun is shining<br />just for you, only today<br />if you hurry you can get a ray on you, come with me, just to play<br />like every humming bird and bumblebee<br />every sunflower, cloud and every tree<br />i feel so much a part of this<br />nature´s got me high and it´s beautiful<br />i´m with this deep eternal universe<br />from death until rebirth<br /><br />this corner of the earth is like me in many ways<br />i can sit for hours here and watch the emerald feathers play<br />on the face of it i´m blessed<br />when the sunlight comes for free<br />i know this corner of the earth it smiles at me<br />so inspired of that there´s nothing left to do or say<br />think i´ll dream, ´til the stars shine<br /><br />the wind it whispers and the clouds don´t seem to care<br />and i know inside, that it´s all mine<br />it´s the chorus of the breakin´ dawn<br />the mist that comes before the sun is born<br />to a hazy afternoon in may<br />nature´s got me high and it´s so beautiful<br />i´m with this deep eternal universe from death until rebirth<br /><br />you know that this corner of the earth is like me in many ways<br />i can sit for hours here and watch the emerald feathers play<br />on the face of it i´m blessed<br />when the sunlight comes for free<br />i know this corner of the earth it smiles at me<br /><br />this corner of the earth, is like me in many ways<br />i can sit for hours here and watch the emerald feathers play<br />on the face of it i´m blessed<br />when the sunlight comes for free<br />i know this corner of the earth it smiles at me<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-7191355131371024073?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-18649240197363375072007-10-03T11:54:00.002+03:002008-04-08T22:53:14.333+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwODbFwW4rI/AAAAAAAAABE/DHBMchT1QJI/s1600-h/yaz.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwODbFwW4rI/AAAAAAAAABE/DHBMchT1QJI/s400/yaz.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117078103047725746" /></a><br /><br /><br /><br />Yapraklarını güneşe dönmüş küçük sardunyalar vardır. Severseniz çiçek verirler. Tabi su vermek, toprağını değiştirmek de bir sevgi işaretidir ama sardunyalar en çok ‘seni seviyorum’u duymak isterler. Yoksa güzel görünmek ne işe yarar? Çiçekler sevildiğine inanmak isterler...<br /><br />Güller, menekşeler, limon ağaçları ve hatta maydonozlar bile küser. Sararıp solmaları bu yüzdendir. Bazılarına hastalık düşer, eskiden kara sevdaya tutulanların verem’e düşmesi gibi. Eğilir başları, ne tomurcuk verecek kadar üretken, ne renk verecek kadar enerjiktirler...<br /><br />Çiçekler küser. Günaydin demediğinizde, dokunmadığınızda, odanızın en ışık alan köşesinde barındırmadığınızda ve misafirinize onu tanıştırmadığınızda küserler. Ama en çok ‘seni seviyorum’ demediğiniz de küserler...<br /><br />İçinizde yaşama isteği kalmamışsa , muşmula kılıklı adamlar gibiyse ruhunuz ne zamandır, varlıklarınızın ölüp yokluklarınızın turladığı bir zaman diliminde yaşıyorsanız, ki herkes geçmiştir böyle sevimsiz bir resmi geçitten, çiçeklere bir bakınız. Ne zaman ki tebessümle bir çiçeğe yaklaşırsınız, yüzünü döndüren sadece çiçek değil, koskoca bir hayattır artık.<br /><br />Size uzanan kolları önemseyiniz, bir portakal ağacının dallarını misal ve komşunun ağacından erik çaldığınız çocukluğunuzu da... Emin olun sizin kadar mutluydu erik ağacı da. Çünkü zamanında toplanmayan yemişin dalında ölümü kadar kötü bir şey yoktur doğa da...<br /><br />Çiçekler ölür, hemde nasıl ölürler. Ve ölüm öyle bir şeydir ki, arkasından ne pişmanlıkları, ne keşkeleri, ne hataları affeder. <br /><br />Yapraklarını güneşe yine dön sardunya...<br />ve çilek ve erik ve hanımelleri...<br />yer açtım içimde bir yerlere, <br />sevmeye geliyorum içinizden birini...<br /><br /><br />Sibel Bengü<br /><br />AÇIK GAZETE'de yayınlanmıştır.<br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwOHrVwW4tI/AAAAAAAAABU/rccKYnAGay0/s1600-h/sardun.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwOHrVwW4tI/AAAAAAAAABU/rccKYnAGay0/s400/sardun.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117082780267111122" /></a> SARDUNYA : Az su isteyen Akdeniz çiçeği (buna rağmen), dayanıklıdır (buna rağmen), kolay yetişir zahmetsizdir (buna rağmen), balkona-bahçeye-saksıya pencere önüne şahane yakışır (buna rağmen...kuruyabilir)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-1864924019736337507?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-41673040742387826202007-10-03T11:43:00.000+03:002007-10-03T11:59:12.837+03:00<a href="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwNWYVwW4pI/AAAAAAAAAAw/eW1NbaQqo2c/s1600-h/sar%C4%B1+may%C4%B1n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_zPwIL82EC3A/RwNWYVwW4pI/AAAAAAAAAAw/eW1NbaQqo2c/s400/sar%C4%B1+may%C4%B1n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117028577779835538" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-4167304074238782620?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1166607792688006882006-12-20T11:28:00.000+02:002006-12-20T14:48:41.876+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1316/3990/1600/136215/ocak.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1316/3990/400/604117/ocak.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Sen; sapsarı bir sonbaharın içinde, bir ‘Ağustos şiiri’ydin o gece...<br /><br />Gözlerinin arkasında olup bitenleri görüyorum dediğinde, şaşırmıştım... Sahi görüyor muydun bu sonbahar yalnızlığını? Ya aklımdan geçen ‘Ağustos şiiri’ni ? Uymuyordu mevsimler ruh takvimime... Onu da görüyor muydun sahiden? Yukarıda bir mehtap vardı... yani sen öyle söylemiştin. Mehtap olsa yakamoz olur demiştim... öyleyse ‘sevtap’ olsun demiştin. gülmüştük... Sen yanıma oturmuştun, aslında bütün hikaye buydu...<br /><br />Soğuk muydu? Bilmem...Üşümüyordum. Kahve elimde sıcak, sen içimde buruktun. Serin bir sonbahar sabahının içine akan, 'Ağustos şiiri’ gibiydin. 'Yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmeyecek' diyordu Hasan Hüseyin, 'ölümden ötesini aklım almıyor' diyordu ama yine de yüreği sızlayarak ve beterin beteri var diyerek, kederli bir son hazırlıyordu bu gidişe. Bilirsin şiirler okunsun diye yazılmaz, bir iç yarasının döküntüsüdür şiir, bir yüreğin en masum sesidir şiir. İşte bir şiir yüreğinin nar'ı-na dokunmuşsa bir kez, bu seninde meselendir bundan böyle. Dudaklarını durdurduğun ilk yerde, peşinden gelecektir istemesende... ve gelgelelim hayat... Hayat kurgudur be cancağazım şiir gibi değildir. Yaşanmamış da yaşanmış gibi yapılandır, biraz sahtetir yani anlayacağın... İsimler, mekanlar, isim benzetmeleri filan... Dokunamazsın çünkü dokunacak kadar yakın yoktur kimse... Ama sen...sen bir ‘Ağustos şiiri’nin içinde sapsarı bir sonbahardın o gece.<br /><br />Ne kadar yakınlaşırsan bir insana o kadar görmez olur ya gözlerin, ne kadar düşünürsen, o kadar düş olur hani özlediğin. Hani uçan atlar ve dev aynaları dolaşır etrafında, oradan denizin köpüğüne karışır kelimeler, yok olur yokluğun, sen yok olursun hani... kaybolursun... bilir miydin? bilirdin... çünkü sen düşüncem gibiydin... <br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1316/3990/1600/32504/ay.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1316/3990/400/703862/ay.jpg" border="0" alt="" /></a><br /> <br /><br />Ah beterin beteri vardı doğru... Mesela bir ay vardı o gece. Yalan değil... Ne mehtaplar görmüştüm denizi aydınlatan, apaçık ve dokunacak kadar yakın... Ama hiç biri bu puslu, bu yarım, bu incecik hilalin kısık ışığı kadar aydınlık gelmemişti bana. <br /><br />Delicesine gitmek fikri yüzyılın moda şarkısıydı. O yüzden ağzıma takılmıştı. Yoksa gitmek nereye gitmek olacaktı ?... Bir kaç kadeh içki ve bir kaç sokak ötesi belki... bu deniz, bu ay, bu sonbahar, sen var oldukça, elbette ağzımdaki şarkının ismi 'gitmek' olacaktı... Bilirsin ekmeğine bir parmak bal çalınmış çocukların sevincini, İşte öyle bir şeydi yanından şımarıkça kaçmak isteği.. <br /><br />Yukarıda bir mehtap vardı. Yani sen öyle söylemiştin. bu mehtap değil demiştim, ‘öyleyse sevtap olsun’ demiştin... gülmüştük... Bir sonbaharın içine o an çizildin sen... Bakmadan gördüğüm cennet sokakları gibiydi gözlerin...<br /><br />Önce inanmamıştım sana... sonra... sonra inandım. Hasan Hüseyin ne diye yazmışsa ‘Ağustos şiiri’ni, ben de öyle yazmışıtm bu ‘ay’ bilmecesini... bu tuhaf, bu mevsimsiz sonbahar güncesini... Aslına bakarsan... Sen yanıma oturmuştun ve bütün hikaye buydu...<br /><br />Bundan böyle ne zaman puslu bir ayın gölgesinde 'bak mehtap var' diyecek olsa biri, ben seni hatırlayacaktım... Hayır diyecektim. Gülecektim. O ‘mehtap’ değil... O ‘sevtap’... İsmini vermeyecektim. O ‘sensin’ demeyecektim. Yine uymayacaktı ruh tahvimime hiç bir mevsim. Gözlerimin arkasında olup biteni görmeyecektin o vakit. Sımsıkı tutunacaktın aklıma ama... sen onu da bilmeyecektin. Yine kar yağacaktı, yine yağmur, yine güneş açacaktı, yine ay doğacaktı senden sonra... sonra unutacaktım... ama ‘Ağustos şiiri'...ve o malum ‘ay'... ve güzel ismin... hep seni hatırlatacaktı bana...<br /><br />Oysa sadece yanıma oturmuştun ve bütün hikaye buydu ...<br /><br />sibelbengu@yahoo.com<br />Subject: AY bilmecesi... <br />http://www.acikgazete.com/?newsid=13302<br />Messge:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116660779268800688?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1161860208270869302006-10-26T13:33:00.001+03:002008-09-23T13:40:58.611+03:00Belki garip gelecek ama, İstanbul’da ilk defa bu çamur deryası, trafik karmaşası, şemsiye furyası ve su sıçratan arabalar canımı sıkmadı... İlk defa...<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/1600/23595.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/400/23595.jpg" border="0" alt="" /></a> İlk defa bir sahil kasabasında inceden yağan yağmurun tenteden toprağa süzülüşünü görmek istemedim. Vazgeçilemeyecek bir zaman da yaşadığımdan değil, tam tersine vazgeçilebilecek bir anı yakaladığımdan... Evet herşeyden ama herşeyden vazgeçebilmenin aslında ne kadar da kolay olduğunu anladığımdan. Öyle şiddetli bir su boşalması ki bu; defolup gitmelerin, terkedişlerin, köpek gibi rezilce sevmelerin, hınca hınç sevişmelerin zamanı. Ne durdurur seni! Savrul göklere, yağ, yık, geçip git sonra hiç birşey olmamış gibi, durul bulutlarda. Kim tutar ki seni kim?. Sen küçük masum bir su damlasısın nasılsa. Bu kadar işte! Şu küçük masum su damlasının açtığı işlere bakın diyecekler en sonunda.<br /><br />Hep küçük şeyler diyor Bülent Ortaçgil. Hep küçük şeyler; büyük fırtınaların, büyük kopuşların, büyük aldanışların, ihanetlerin ve daha nelerin başlangıcı değil mi?. Ben o miniminnacık su damlası gibi, o fırtınanın patladığı aydınlık anı gibi, asi bir rüzgarın içinde yırtıp geçmek istiyorum gökyüzünü. Ve öyle inmek istiyorum İstanbul'a... öyle yağmak istiyorum İstanbul sokaklarına... Hisar’a, Maslak’a, Eyüp’e, Koşuyolu’na. Yağıp geçmek istiyorum. Ben böyle havaları seviyorum İstanbul’da. O korkunç gümbürtülerle başlayan sabahların, derin bir sezsizliği getiren akşamları olacağı için belki. Böyle bir sessizliği ancak ve ancak büyük bir savruluşla kazanabileceğim için belki. Tıpkı ben de öyle suskun bekleyişlerin içinde bir gürleyip bir yok olmak istediğim için belki.<br /><br />Ben İstanbul’u seviyorum. İstanbul’un bataklık çamurlarını bile seviyorum. Taksilerin, minibüslerin, otobüslerin fren, korna ve küfür seslerine aldırmadan. Kolum, bacağım, göğsüm, kafam ağrımadan, çıldırmak için en uygun zaman... şimdiki zaman. Gitmek için, gelmek için, yağmak, dökülmek için, kaybolmak için, ölmek için, bir doğal afetin kollarına sığınıp korkaklıklarımı kusmak için en uygun zaman...şimdiki zaman... Güneşin açmasını beklersem yine o yokmuş gibi davrandığım duygularımı öldürmeyi başaramayacağım için. Bir kuyudan, bir köprüden, bir sağanaktan ve en önemlisi senden uzaklaşabilmeyi, <br />bir güneşli bahar gününde başaramayacağım için. Böyle havaları seviyorum İstanbul’da.<br /><br />Bir kurşun darbesiyle beyninden vurulmak gibi, tek hamlelik ve geri dönüşsüz olmalı bu gitmeler. Gittin mi bitmelisin yani. Bedenin düşmeli su dolu caddelerin kıyısına sessizce. Sen kopan birşeylerin farkında olarak yavaşça yere yığılıvermelisin. Görenler bir aşk cinneti demeliler. Ölürken bile gülebilmelisin. Ah İstanbul beni ne hallere koydun diye... O yokuş sokağın kaldırım taşında, yüzünden boynuna akan incecik kanın karışıp gittiği sele aldırmaksızın, bir kere de ölmelisin.<br /><br />Tamam....İtiraf ediyorum ben kızdım da bu karabasan gibi İstanbul’a düşen asabi yağmura. Üzdü beni kabul. Kendimi patlamaya hazır bir fırtına anı gibi gördüğümden mi, fırtına sonrası dinginliği özlediğimden mi, yoksa kaçışlarımın nedenini o fırtına anının üstüne atıp rahatlayacağımı düşündüğümden mi bilmem. İlla ki kaçtığım illaki kurtulamadığım o küçücük su damlasının bile yaptığını yapamadığım, yağıp geçemediğim, yıkayıp geçemediğim, kalbimi katıp önüme götüremediğim için mi bilmem. ‘özledim’ demek yerine, oturup bu rezilce yağmur kabusunu yazdığım için mi bilmem!...neye kızdım?<br /><br />Gelgör ki... ben yine de seviyorum İstanbul’u bu havalarda. Çünkü ne olmazsa olmasın, içinde sen varsın...<br /><br />28 Eylül 2006-AÇIKGAZETE<br />http://www.acikgazete.com/?newsid=11925&category=164<br />sibelbengu@yahoo.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116186020827086930?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1161858090224133852006-10-26T13:17:00.001+03:002008-03-27T11:35:02.287+02:00<a href="http://www.acikgazete.com/?newsid=5610&category=149"></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/1600/Cb%20A%20good%20book.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/400/Cb%20A%20good%20book.jpg" border="0" alt="" /></a> Kadın dediğin güzel olacak arkadaş. Şöyle savurdu mu eteğini, ruhun rüzgarına kayacak. Bacakların, ayakların, bilekten bağlı ayakkabıya tutunan parmakların seyrine doyamayacaksın.<br /><br />Bakımlı olacak kadın dediğin. Saçları ipek , topukları pembe, boynu ince, salındı mı kuğu gibi zarif olacak ve zarifliğinin ortasında bir hanımefendi barındıracak. Güzel olacak ama kaşı, gözü, bacağı, iki meme ucundan önce, sözü doğru, ruhu aydınlık olacak, güzelliği komple olacak. Korkmayacaksın gecenin bir vakti sol cenapta yüzünü gördüğünde. Yeni bir kabus gibi yaşamayacaksın gerçeği de. Güzel olacak ama, aklını evde tutacak kadar da akıllı.... Seni elinin tersiyle değil, avucunun içiyle kavrayacak... Bileceksin ki emin ellerdeyim, başkası tutamaz beni böyle. Rahat olacaksın yanında, çok konuşmayacak, beynini didiklemeyecek küçük kurtçuklarla. Sıradan ve kabullenir yaşamanın ne demek olduğunu sindirmiş olacak içine.<br /><br />Asla şatafat düşkünü olmayacak. Doğum günlerinde bir sıcacık öpücüğün yerini, tek taş bir De Beears’ın alamayacağını algılayacak kadar doygun olacak. Hatırlaman yetecek özel günleri, pahalı bir hediyeyle savuşturmadan. Sadeliğin içinde farkedilir olabilmeyi, gösterişli kıyafetle bir tutmayacak. Duruşu, oturuşu, yürüyüşü abartılı değil, basit hiç değil, sadelikten oluşacak. Kendini süs bebeği gibi ortaya atıp, fingirdeşmeyecek başkalarıyla. Ekonomiden, politikadan, milli maçlardan ve kültürel olaylardan haberi olacak. Bizi kim yönetir, nasıl yönetir, demokrasi, monarşi, oligarşi nedir bilecek, saf hatun numarasıyla cahilliğini güzelliğiyle örtmeye yeltenmeyecek. Gezip, eğlenmesini bildiği kadar, pazar parasını kozmetiğe yatırmaması gerektiğini, domatesin, ekmeğin, soğanın, kıymanın kaç para olduğunu bilecek. Cak cak telefonda konuşup, niye böyle fatura geldi hayret tribine girmeyecek. Eşini dostunu kollayacak ama içi vıcık vıcık dedikodu yumağının içinde kaybolmayacak.<br /><br />Marka düşkünü, moda düşkünü olmayacak kesinlikle...Takip edecek ancak yakışanı seçecek. Sökük, paça boyu, fermuar dikmeyi bilecek, herseferinde terzi aranmayacak pırnık pırnık. Elinden her iş gelecek. Marifetlerini sadece seni elde ederken değil, seni elde tutarken de gösterecek ve tüm bunlar içinden gelecek içinden, göstermelik olmayacak.<br /><br />Adamın siniri bozmayacak, tepesini attırmayacak, cinleri başına toplamayacak, körolası dilini gerektiğinde yutacak... Çarşı pazar görmesini, sana don kilot almasını, gömlek ayakkabı numaranı bilecek... ve zevki seni giydirecek kadar yerinde olacak, kendisini giydirmeyi bildiği gibi.<br /><br />Orada burada dedikodu yapmayacak, laf taşımayacak, ayıkla pirincin taşını durumlarına sokmayacak. Ortalık yerde kahkahalarıyla sebepsiz çınlamayacak. Dekoltenin dozunu kaçırmayacak ama sıkı sıkıya da kendini ambalajlamayacak. Açık saçık olan elbisesi değil, sana olan ilgisi olacak ve bunu gösterebilecek medeniyeti...<br /><br />Onu bir kediyi sever gibi seveceksin yanıbaşında ve huzurla... Öyle ‘çağırdım, gelmedin, geç kaldın, aramadın, sormadın, kiminleydin, hesap ver’ yapmayacak. Sana yüreğiyle güvenecek, inançlarıyla sokulacak. Bilmem kimin sözüne aldırmayacak, asla arkadaşlarının arkasından konuşmayacak, hele küfür hiç etmeyecek. Sınırını zorlamayacak , salya sümük ağlamayacak, kıytırık nedenlerden hır gür çıkarmayacak. Sözü dinlenir, anlaşılır olacak. Bir hatayı allayıp pullayıp abartmayacak.<br /><br />Gömleklerini o ütüleyecek ve o gömleğe hangi pantolon yakışır bilecek. Ama hayatı giyim kuşam üstüne kurulmayacak. Uyum ve uyumsuzluk nedir bilecek. Bir kere, topuklu ayakkabıyla spor ayakkabının ayrımını yapabilecek arkadaş. Dağa çıkarken rugan ayakkabı giymeyecek. ‘Of yoruldum, beni ara, beni al, beni bul, bunu isterim’ değil, ‘sence de uygunsa, yanındayım, ben gelirim, merak etme’ olacak lügatında. Tereciye tere satmayacak yani. Hissettiğiyle yaptığı şey arasında uçurum olmayacak. Cesur olacak cesur. Seni seviyorum derken korkmayacak, başka şeylerin arkasına gizlenmeyecek ve arkandan laf söyletmeyecek....<br /><br />Kadın dediğin iyi sevişecek arkadaş. Koyun gibi de€il, kımıl kımıl olacak yatakta. Aklını başından alacak ama, aklını sadece bununla yormayacak. Delireceksin ama delirmen hastalıktan olmayacak. Uzanıverdi mi yanına boylu boyunca, göğsünde atan kalbinin yerine koyacaksın kendini, ruhunu, herşeyini. Aşksız yatmayacak yatağa ve sen bunu bileceksin.<br /><br />Kadın gibi kadın olacak kadın dediğin, çıtır çerez niyetine yemediğin. Bir gecelik değil, ömürlük olacak ömürlük. Yıllara rehaveti değil huzuru taşıyacak. En seksi leydi olmayı da bilecek, hanım sultan olup sözünü geçirmeyi de. Cıvık konulara takılıp zaman tüketmeyecek, küsmeyecek, süründürmeyecek. Kadın dediğin ayıp nedir bilecek.<br /><br />Sıkboğaz edip seni yalancı durumuna düşürmeyecek. Seni öyle bir tutacak ki arkadaş, sen bile şaşıracaksın öyle tutulduğuna. iki lafın başı, her tartışmada ayrılalım tehtidi savurmayacak. Sabırlı olacak ve asla gururuna dokunmayacak...<br /><br />Tuzu az, şekeri çok gibi limiti olmayan prosedürsüz yemeklerle işi olmayacak. şöyle pastırmalı kurufasülyenin yanına tereyağlı pilavı konduracak şüphesiz. Salatasız oturmayacak yemeğe. Temiz olacak herşeyden önce mesela köfteyi mıncıklarken elleri . Yahut pahalı parfümlerin sindiği, süslü püslü boyacı küpü gibi, her öptüğünde bulaşık bir tadın kaldığı bir kadını öpmeyeceksin. Buram buram aşka sarılacaksın arkadaş. Buram buram kadın kokacak kadın dediğin.<br /><br />Kadın dediğin güzel olacak ama eli yüzü düzgünden çok öte birşey. Zeki olacak zeki, seni bir hamur gibi karmasını da bilecek, o hamura kendini katmasını da... Paranın gücünü bilecek ama ne parasızlığın ezikliğini ne de paranın kudurmuşluğunu yaşayacak. Değerlerini bir anlık hevesler uğruna terketmeyecek. Namussuzluğunu, ahlaksızlığını ancak ve ancak seni baştan çıkarırken kullanacak, yan gözle adam kesmeyecek ,üstüne sevgili edinmeyecek.<br /><br />Sarışın, renkli gözlü, uzun bacaklı, beyaz tenli, ince bilekli dilber filan fasarya... Kadın dediğin hatun olacak arkadaş, sözüne güvenilir, olacak. Bileceksin ki konuşulanlar burada kalır, kapıdan çıkmaz bir daha. Ağzı sıkı olacak kadın dediğin. Sırrını tutacak ama gününü bekleyip kusmayacak...<br /><br />Para lazımcılardan, kürkçülerden, cep telefonu manyaklarından, dırdırcılardan, unutkanlıklarını senin üzerine atanlardan, kendi yetersizliğini seni suçlayarak rahatlayanlardan, raf süslerinden, tehtidkarlardan, kaçaklardan, kıkırdayanlardan, boş bakanlardan olmayacak. Saflığı, cahilliği, aptallığı oynamayacak, biraz ukala olabilir ancak sana rol yapmayacak. Komplekslerini güzelliğiyle örtmeye çalışmayacak. Bir şeyi çok isterse ve inançları doğrultusunda yapacak.<br /><br />En önemlisi kendini sevecek arkadaş, kendini sevmeyen kadından sana ne hayır gelir. Bir bakarsın ki yıllar sonra bu kadınla ne yatağa sığabiliyorsun, ne toprağa... Koluna takıp gezmesini de bileceksin gururla, koynuna çekip sevişmesini de şehvetle. Analığını da bilecek, çocuklarından saygı görmeyi de, anaya babaya hürmet etmeyi de...<br /><br />Kadın kadın olacak be, seni sadece sen olduğun için, sensin diye sevecek. Parayla pulla, kariyerle, güçle, kimin ne dediğiyle , sınırlamayacak. Hem sevgilin, hem arkadaşın, hem annen, hem çocuğun olacak, bağrına basacaksın huzurla... Bileceksin ki evde ‘O’ kadın tarafından beklenmenin zevkini hiçbir zevk yaşatamaz sana...<br /><br />Öyle bir kadın işte... Vardır vardııııııııır!.. <br />Sende adam olacaksın seçmesini bileceksin!<br /><br />23 Temmuz 2005-AÇIKGAZETE<br />http://www.acikgazete.com/?newsid=5610&category=149<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116185809022413385?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1161857540352844282006-10-26T12:02:00.001+03:002008-04-08T23:16:59.256+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/1600/lonely-man.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/400/lonely-man.jpg" border="0" alt="" /></a> Adam dediğin; cesur olacak! Baktı mı şöyle karşıdan, için titreyecek için. Ayaklarında bir dermansızlık, seni alıııp götürecek. Artık ev mi olur, deniz mi, gökyüzü mü, nedir bilmem. Alsın götürsün yeter.<br /><br />Adam dediğin; Sana ihtiyacım var demeyi bilecek. Seviyorsa seviyorum var mı, diyebilecek. Korkmayacak ne aşksızlıktan ne parasızlıktan ne senden ne başkasından...<br /><br />Öyle sümüklü böcek gibi yapışmayan cinsten, kalabalıklarda gözlerini senin üzerinden ayırmayan. Tamam sigaranı O yakacak, kapıyı sana O açacak, şarabı senin için ilk O tadacak, kibar olacak kısaca asla yapışık ikiz değil. Oturup kalkmasını, kültür yapmasını, iki maç anlatmasını, ekonomiyi, siyaseti bilecek... Misal; Atatürkten sonraki 4 cumhurbaşkanını sayabilecek tereddütsüz...<br /><br />Vizyonu olacak vizyonu, televizyondan bakmayacak hayata. İki laf ettiğinde bileceksin ki anlamış da başka konuya atlamış bile. Uyuşuk olmayacak adam dediğin leb demeden leblebiyi yutacak. Sabah saati kurmadan kalkabilecek ve çoraplarını nereye koyduğunu bildiğinden sabahları debelenmeyecek, titiz değil ama, bir kadına ihtiyacı olmadan da yaşayabileceğini gösterecek.<br /><br />Adam dediğin sihirli olacak azıcık, ruhuna ulaşmayı öğretecek. Biraz da kıskanç olacak, vurdu mu ses getirmeyecek ama vurmaktan beter edecek gözleriyle... öyle bir adam işte.... Arada sırada dokunmayacak sana. Aramayacak. Mavi bir kaç gömleği olacak illaki senin ütülediğin. Merak edeceksin merak, öyle lök diye burnunun dibinde bitivermeyecek. İnsanın iyi hali var kötü hali var, sende bazen görmek istemeyeceksin, anlayacaaaaak....<br /><br />Adam dediğin, güdümlü değil eğitimli olacak. Okuduğunu anlayacak, bilmediğine bilmiyorum diyebilecek, sallamayacak özet... Lügatında -haklısın-doğru-evet-gidelim-yapalım-merak etme-sen üzülme- olacak. -üzgünüm-yorgunum-belki-yarın-olmaz olmayacaaaaak... Kasımpatı gibi açılıp saçılmayacak. Bacakları kalınsa, yazın güneşin altında uzun paçalı don ve naylon terlik giymeyecek.<br /><br />Adam dediğin bir söylediği sözü unutmayacak, geri almayacak, temcit pilavı gibi çıkarıp çıkarıp höykürmeyecek. Utanmayacak, arlanmayacak, başkasının karısına da yan gözle bakmayacak. Azıcık namuzsuz olacak tamam ama o namussuzluğu ancak ve ancak senin uğruna , değerleri ve onuru uğruna kullanacak...<br /><br />Adam dediğin anlayacak içkiden yemekten... Balığın yanına rakıyı, şarabın yanına peyniri, viskinin yanına çikolatayı koyacak. Viskiyi sek, neskafeyi sütsüz, tekilayı tek içişte bitirecek. Sert olacak sert adam dediğin, sözünü sakınmayacak, koydu mu yumruğunu masaya, bileceksin ki susman gerek... Adam dediğin öküz olmayacak ama hiçbir treni de kaçırmayacak. Geç kalmayacak, zamanından öncede yola düşmeyecek, program delisi değil, tam karar gelecek.<br /><br />Yemek masasında koltuğunu tutacak ama yılışmayacak salya sümük. Ağlayacak omzunda yeri gelecek ama sana abanmayacak. -sen yoksan ölürüm- acitasyonu yapmayacak. Arabesk dinlemeyecek, dinleyenden haz etmeyecek. Vurdulu kırdılı filmlere para verip gitmeyecek. At gözlüğü takıp gezmeyecek sağda solda... Kavun peynir yiyecek yemek olmadığında. Sushi'yi de deneyecek ama. Yeniliğe açık olacak her daim, yemem diye tutturmayacak.<br /><br />Adam olacak adam... Odun gibi çıtır çıtır değil, kömür gibi için için yanacak içinde ve arkasını dönüp uyumayacak seksüel zevkleri bitince. Şefkat olacak adam dediğin anlıyor musun? Gönlünü almasını, sinirini çözmesini, seni memnun etmesini bilecek. Yan gözle şöyle bir süzmesiyle için eriyecek...<br /><br />'Kırıldım, yamuldum, küstüm, konuşmam' demekle olmaz. Neyse sorun çözecek, ertelemeyecek. Bilecek hayatın kurtarılası anları olduğunu ve o anı bir daha geriye saramayacağını.<br /><br />Matematik bilecek. Logaritma nedir, türev nasıl alınır, kare kökü filan… Kafadan çarpıp bölecek, ayın sonunu getirebilecek.<br /><br />Kıllı olacak adam dediğin ama senin üstünde balık sırtı gibi kaygan. Oklava tutar gibi tutmayacak kollarını. Aşkı için dağları delecek, fizana gidecek, ama dönmesini de bilecek, kıçının üstüne oturup beklemesini de. <br /><br />Adam dediğin iyi araba kullanacak kardeşim!. Direksiyon hakimiyeti , yön kabiliyeti 100'de 1500 olacak. Bastımı gaza saçların savrulacak, bir iki manevrayla parkediverecek arabayı, mel mel bakmayacak...<br /><br />Bir salon beyefendisi olacak. Belinden kavrayıverecek uzun parmakları, dansa kaldırırken... Arada bir elini havalandırıp seni döndürecek, soluğuna soluğunu değdirecek, ne zaman duracağını da bilecek. Kendini göstere göstere afişe etmeyecek. 'tamam hoşum, akıllıyım, param var ama kadınıma da sadığım' dedirtecek...<br /><br />Valla bence adam dediğin güzel öpecek başka yolu yok. -tarif edemiycem-. Mutfakta misal; aniden dibinde bitiverecek. Elinde domates filan ne varsa fırlatıp atacaksın lavaboya, masa arayacaksın masa, üzerinde yemek yapmak için değil ama....<br /><br />İçki içecek kardeşim sigara da. Dünyevi zevkleri tadacak birkere. Hangi ortama ne gider bilecek. Oynamayacak öyle artist gibi, kıkırdamayacak kadın gibi, kocaman kahkahalar savuracak etrafa kendinden emin, nerede gülünür, nerede yas tutulur bilecek...<br /><br />Bakışıyla kılcal damarların titreyecek, dokunuşuyla ter boşanacak etinden, korkuyla değil ama minnetle sokulacaksın koynuna. Adam dediğin ter kokacak ter. Teriyle ıslanacaksın, sırtında mı, göğsünde mi, kolunda mı bilmem, yatağa birlikte öyle dolanacaksın. Aşk olacak aşk adam dediğin tepeden tırnağa, aşk… Romantizmi sex on the beach'le kısıtlamayacak. Koyacak rakıyı balığın yanına kırdımı birde soğan yanına, şarkılar söyleyecek neşelisinden, kederlisinden yahut gidecek bir techno bara, ritmde boğulacak sallanırken. Yanında yabancı gibi değil, ben bu adamın ciğerini bilirim bakışlarıyla dolaşacaksın... yoksa ne?....<br /><br /><br />Çalışkan olacak çalışkan, tuttuğunu koparacak. İşçi olacak işçi, çalışmadan karizma satmayacak. Yeri gelecek limon satacak, utanmayacak. Taşı sıktı mı suyu çıkacak. Baba parası yemeyecek, babasına destek çıkacak. Annesini sevecek ama kadınına kuma getirmeyecek. Aile, akraba nedir?, bayram seyran kimler aranır sorulur, kimler küstürülmez, kimlerin elleri öpülür?...Bilecek... Büyüklüğünü, önündeki ceketin düğmesini ilikleyerek değil, önünde ceket iliklettirerek farkettirecek. Dobra olup kabalaşmayacak. Eleştirinin ince ayarını, bir terzi maharetiyle teğelleyecek. İnsanları kırmadan da hataların onarılabileceğini öğretebilecek. Öyle hemen yorulmayacak, sızmayacak ve hiç başı ağrımayacak. Dişleri, tırnakları, burnu ve saçları temiz olacak. Adam adam kokacak, parfümlü züppe değil. <br />Kudurmadan eğlenmeyi bilecek, kudurtmadan dize getirmeyi bildiği gibi. <br /><br />Adam dediğin yazın buz gibi, kışın soba gibi olacak. Çok şişman, çok zayıf, çok uzun, çok kısa, çok yakışıklı, çok sıradan, çok titiz, çok mükemmeliyetçi, çok kaba, çok kıskanç, çok bayağı olmayacak. Normal ama aykırı olacak. Sıkmadan sıkıştıracak, baymadan bayıltacak, ezmeyecek ruhunu anlıyor musun? Sarsacak ama, sarsıntın depresyondan olmayacak...<br /><br />Demem o ki; adam adam olacak, adam gibi adam dedikleri... Ama sen de hakikaten kadın olacaksın. Bütün bunları yaşatabilecek bir ruhu yetiştirebilecek bir koca yürek, bir koca ana. Ana olacaksın...<br />Bir adam büyütmek o kadar da kolay değilmiş diy mi? Ne o, hazıra mı konacaktın? Böyle analar olmasa, böyle adamlar nereden bulunur söyle, hadi söyle?<br /><br />Sende analığını bileceksin, kadınlığını bildiğin kadar, otur oturduğun yerde!...<br /><br />Sibel Bengü<br />18 Temmuz 2005/AÇIKGAZETE<br />http://www.acikgazete.com/?newsid=5544&category=149<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116185754035284428?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1161155770344990302006-10-18T09:46:00.000+03:002006-10-26T13:13:55.190+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/1600/Bjuliemir.0.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/400/Bjuliemir.0.jpg" border="0" alt="" /></a> (At the Mirror/ 1827 Oil on canvas, 46 x 35 cm, Kunsthalle, Kiel) <br /><br />Bir masalla başlar hayat, annemizin dudaklarında. Karlı kış akşamlarının büyüsü, yorgan altı sıcak gecelere uzanır ve ıslanır yastığımız gözyaşlarımızla... Hepimizin çocukluğuna; Kırmızı şapkalı bir kızın masumiyeti ve bir kurt olabilmenin kurnazlığı sinmiştir. Elbette tercihimiz daima Kırmızı şapkalı kız olma yönündedir. Aynada her sabah iyi yüzümüzü yıkamamız bu yüzden değil midir?<br /><br />Beklentilerimiz nelerden oluşur birdenbire yaş 30 olunca? Annemizin kulağımıza fısıldadığı masallara bir bakalım. Sanki hiç avcı, sanki hiç babaanne yahut kurt olmayacakmışız gibi... Sahi hangi hayallerle büyürüz biz, nasıl geçer zaman, neyi biriktiririz, neyi atlarız? ya orta yaş sendromunda ‘hadi çabuk az kaldı’ paniklerinde kendini olmayacak maceralara atanlarımız?.. Son soluğunda, ‘hiç keşke demedim hayatım boyunca’ diyen kaç kişi tanıyorsunuz? Bunu büyük bir özgüvenle söyleyenlerin hayatına bir de onun gözünden bakabilseydik keşke, ‘keşke’ dediğimiz anlarda. Hayat; masum bir Kırmızı başlıklı kız ve Kurnaz kurt olma tercihini de beraberinde getirir oysa. Beklentilerimizi belirleyen sadece kendimiz miyiz hayat yolculuğunda? Öyleyse bu masallar, ninniler, kitaplar, filmler neyin nesi? Toplumun kuşatması altında hayatımızın ne kadarını kendimiz olarak yaşıyoruz? Ne kadarını erteleyip, ne kadarını sindiriyoruz? Çocukluğumuza duyduğumuz özlemin arkasında, hep o kırmızı başlıklı kız olma isteği yattığı ve büyüdüğümüzdeyse o kurnaz kurt da olabilmeyi içimize sindiremediğimiz için mi rahatsızız? Gerçekleri gözardı etmek mi huzursuz edici, yoksa zaman zaman o kurt kimliğine bürünebileceğimizi bilmek mi? <br /><br />Ayna söyle bana, kimim ben? Neyi bekledim bunca zaman? Ayna söyle nasıl ben ‘ben’ oldum? Kırıldığımda, üzüldüğümde, çok ağladığımda mı, mutluluktan ağzım kulaklarıma vardığında mı? Yoksa yorgunluğumun tek sebebi kendimi ifade edebilmek için verdiğim mücadele mi? Kimse sormadı mı bana kimsin ve ne istersin diye? Ayna söyle hadi, bu masalın sonunda kim kazanıyor kim kaybediyor? Kurdun midesine giren babaanne miyim yoksa karın deşme işini yapacak kadar öfke dolu bir avcı mı? E haliyle hayatlarımızın baş kahramanı biziz biz olmasına da, hep aynı rolde kalacak değiliz herhalde!.. Var mı kendi masalının sonunu bilen bir babayiğit, çıksın söylesin bana?.. <br /><br />Peki, bırakalım kırmızı başlıklı kızı bir tarafa, bir de Sindirella olmayı deneyelim. Ya kötü kalpli Cadı da olursak masalın sonunda? Yahut ayakkabımızı düşürmekle başlayacak belki de yeni bir hayat. Kaybettiğimizi düşünerek geçireceğimiz her saat her saniye, kazançlarımızla karşılaşacağımız bir serüvenden ibaret olamaz mı?<br /><br />Ayna söyle bana, dünümü saklamadan, bu günümü atlamadan, yarın varolarak nasıl yaşarım söyle? Büyümenin çok para kazanmak olmadığını, kürkümün yiyeceği ekmekle adam olunmadığını, sahip olduğum en güzel şeyin ne istediğimi tanımlayabilmekten geçtiğini söyle. Masalların içinde bir kötü kalpli cadı olma olasılığının da var olabileceğini, hayatın bize her zaman iyi şeyler sunmasının yanısıra aklımıza düşen kötülükleri nasıl ehlileştirip nasıl zararsız hale getireceğimizi, asabi günlerimin özürünün yazılı olduğu tabelayı nereye asabileceğimi, başkalarını affetmenin yolunun önce kendimi affetmekten geçtiğini söyle bana, tekrar tekrar söyle ki unuttuklarımı hatırlayabileyim.<br /><br />Güzel ayna, seni yıllar önce almıştım Nişantaşı’ndan, bir büyücü filan bırakmamıştı avuçlarıma. Hiç sevmemiş, hiç gülmemiş, hiç acı çekmemiş gibi bakma bana. Bana tekrar sevmeyi öğret hatalarımla. Hadi ayna... Dün’ü şimdi yapmayı öğret. <br /><br />Masalları, hikayeleri, siyah beyaz türk filmlerini, Tommiks, Teksasları, Pembe dizileri ve diğerlerini, annemin kulağıma söylediği ninnileri, babamın ‘Rüzgargülü’ hikayesini, kırmızı pabuçlarımı ve mavi topumu unutmadan, ama unutarak hayal kırıklıklarını, kaybedilmiş zamanları, saklanmadan, duygularımla oynanmadan varolmayı, varolurken kendimi görmeyi göster bana.<br /><br />Zaman çok hızlı akıyor Ayna. De ki bana; Çocukluğun kazanılmış en büyük zaferdir ve masallar ve hikayeler ve ninnilerle zenginleşmiştir... Kristal bir ayakkabı düşürmen gerekmiyor yeniden başlamak için ama kaybetmekte yeniden başlamak için iyi bir neden. Kırılmadan, yorulmadan, değişimin sadece ziyanla olmadığını gör diye. Ve biliyormusun de, işte o zaman, göreceksin herkesi, herşeyi, sabrı, inancı, anneni, babanı, büyük büyük babanın hatalarını, oğlunda kendi çocukluğunun haylazlığını. <br />Hadi ayna... Göster bana sivrilen noktalarımı... Seveyim kendimi yeni baştan. Şimdiyi şimdi, dünü dün, yarını yarın yapmak için;<br />de ayna, 'en güzel sensin' de... inan bu bile yeter... <br />hadi... <br /><br /><br />Sibel Bengü<br />BAZ MAGAZİN<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116115577034499030?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1160991738000546152006-10-16T12:30:00.002+03:002008-04-08T23:18:09.306+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/1600/II.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/400/II.jpg" border="0" alt="" /></a> (Yi Girl with Red Headdress II / Zhang Li-O/C, 80 x 65 cm, 2003) <br /><br />Her masalda aşk vardır görmek isteyene, bu 'Kırmızı Başlıklı Kız' masalı olsa bile.<br /><br />Hiçbirşey bir aşığı hain ve kurnazca pusu kurmuş bir kurt olmaktan alıkoyamaz. Biliyormusunuz hiç bir aşık, masum ve sıradan görünmeyi başaramaz. Sinsidir aşk, çarçabuk yutmaya hazır bir lokma gibi avını bekler. Diğer taraftan bizi aşka hazırlayan bir hayat vardır, elmalı turta sepetiyle sevgili babaannemize yollayan, ormanın hayatla örtüşen o karanlık ama cezbedici havasının içine yapayalnız bırakan... Şen şarkılarımızı mırıldanırken patikalarda, ağaçların, çalıların, çukur ve tümseklerin arkasına gizlenmiş, birşeyler olduğunu biliriz ... biraz ürpererek, biraz tedirginlikle ilerleriz...İçimizdeki ses, korkuyorum der , dışımızdakiyse kim korkar hain kurttan...<br /><br />Birden bire bir boşluk anında çıkıverir karşımıza, o her nereye saklandığı belli olmayan aşk, kurt kimliğinde belki de. Ve ne büyük teslimiyettir ki o, sizden önce midesinde vıcık vıcık kaynayan diğerlerinin yanına gitme pahasına, kurt‘a teselli verme ihtiyacıyla içiniz kaynar... Aşkın tek açıklanabilir yanı, bu saflığı körlük mertebesine taşımasıdır. Sizi bekleyen orman size açtığı kucak kadar öldürmeye de hazırdır.<br /><br />Kör göze batırılan çomak gibi acıtır aşk. Mutluluk olsa bile sonunda, kazanmak kadar kaybetmek de vardır bu yolda. Masallarda iyiler yaşar, kötüler hep ölür ya, her nasılsa hayatda, kendimizi bile bile attığımız ateşlerde acısa da etimiz, bedenimizi bu aşk pahasına öldürebiliriz.<br /><br />İçimizdedir masal, ister kabul edelim ister etmeyelim. Bazen tavernada, bazen tren garında, bazen bir topluluk yahut yalnızlık anında. Daima bir kurt ve daima bir kırmızı başlıklı kız olma durumu vardır hayatta. Kimi yer, kimi yutulur, ister ormanda, ister kulübede, ister yatakta...<br /><br />Ben kırmızı başlıklı kızın yerinde olsaydım eğer, kurda bir pusu kurardım ancak öldürtmezdim onu avcıya. Korkulardan kaçmanın yolu, onu öldürmekten değil onunla mücadele etmekten geçer çünkü. Kaç kişi ben kurdum der gözünüze baka baka ve mide fesatına rağmen daha fazlasını ister? Yahut kaç kişi gözünün içinden fışkıra fışkıra yalan, ben senin babaannenim yavrum deyip sizi yemeği dener? Nasıl bir cesarettir ki bu? Bence sırf bu cesaret bile kurtarılmaya değer. Ve kaç kırmızı başlıklı kız, intikamını midesini deştiği kurttan alacak kadar kendini sever?..<br /><br />Ben öldürtmezdim kurdu. Çıkarıp alırdım babaannemi midesinden ama öldürtmezdim. Eğer bir kurt varsa hayatınızın bir yerinde ve siz herşeyin farkındaysanız, siz de öldürtmezdiniz, yaşamasına izin verirdiniz. Kendinizi kurttan daha fazla sevmediğiniz için, ölme pahasına onun midesine girmeyi göze aldığınız için, bir güzel söz uğruna, yalana göz yumacak kadar çok sevdiğiniz için, bu cesareti onda görebildiğiniz için, aşk olduğunuz için...<br /><br />Masalların böyle dirlik içinde bitmesine şaşıyorum. Şüphesiz kırmızı başlıklı kız olmadığım için... Aşkım için yutulmaya hazır olduğum ve geri dönmeyeceğim için, öleceğimi bile bile... kurdu öldürmezdim.<br /><br />Ve kurt olsaydım diğer taraftan, çünkü hayat, kurt olma talihsizliğini de verebilir size zaman zaman, yerdim kırmızı başlıklı kızı ne yalan söyleyeyim. İster sövün, ister dövün! Ben cesaretime kimseyi bulaştırmam.<br /><br />Masalın sonunda her ne kadar üç elma düşse de..., masalların içindeki kahramanlıklarıyla aynı değildir gerçek hayatta insanlar. Çünkü bir ders çıkarasınız diye anlatılır size masallar. Hiç sönmeyen ve hiç bitmeyen bir yıldız gibi parlamak sabır, hiç unutulmayacak masalların kahramanı olmak yürek ister. Ama ne acı ki herkes, kolunu kıpırdatmadan, kahraman olmak ister. Tüm aptal görüntüsüne rağmen ne kırmızı başlıklı kız o kadar saftır ölümüne, ne kurnaz kurtun bakışları, duygularını kusamayacak kadar katildir öldüresiye. İki kişi vardır aslolan. Kırmızı başlıklı kız ve kurt, akarlar geceye... <br /><br />Kız kurdun karnında ölmeyi, kurt kızı iştahla yemeyi göze aldığı taktirde, bu masalı dinleyene de 'vah vah' demek değil, 'afiyet olsun' demek düşer. Avcı da kurdun karnını deşmek yerine, çekip gider!<br /><br />Sibel Bengü/BAZ MAGAZİN<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116099173800054615?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1160724603330334902006-10-13T10:25:00.000+03:002006-10-16T16:11:26.583+03:00Dün kalbim yerinden oynadı, dün Orhan Pamuk Nobel-edebiyat ödülünü aldı. Dün Türkiye, dün türkçe ödül aldı. Bir takım politik yaklaşımlarla bu heyecanlı başarıyı gölgeleyenler ya hiç Orhan Pamuk okumadılar, yahut okuyup anlamadılar... <br />Bana Orhan Pamuk'u sevdiren kitap 'Yeni Hayat'dır ve bu kitap tıpkı roman kahramanı gibi benim için de yeni bir hayatın keşfine isabet eder... Romanın ilk satırları şöyle başlar...BİR GÜN BİR KİTAP OKUDUM VE BÜTÜN HAYATIM DEĞİŞTİ... Daha ilk satırlarda lirik dilin olağanüstülüğüne ve coşkusuna kapılıp öyle sürüklendim ki, bu kitap roman kahramanıyla beraber yaptığımız bir yolculuğa dönüştü. Benim gibi bir çoklarının hayatına farkındalık katmış diğer yapıtlarını da büyük bir heyecanla okudum... Gurur duyulacak bir ödül, haklı bir ödül, türk dilinin zenginliğine verilmiş bir ödül. Ama zaten Orhan Pamuk o ödülü benim için çoktaaaan almıştı... En sevdiğim kitabının beni vuran ve elimden bırakamamama neden olan (ve diğer kitaplarını okumama sebep) önsözüyle tekrar anıyorum... <br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/1600/pamuk.1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/400/pamuk.1.jpg" border="0" alt="" /></a> 'Resimli romanlardan, dizi filmlerden ve hızla geçen otobüslerin, trenlerin hızından çıkma benim hikayemde melek sözüyle her karşılaştığında, çok görmüş bir akılcılıkla gülümseyen, kendinden emin, şüpheci okur! Belki de benim tutkuma, öfkeme ve hikayeme kendini bütünüyle vermediğin için, şimdi bana hızla yaklaşmakta olan o an, bir gün sanki sana hiç yaklaşmayacakmış gibi, güvenle kitabı elinde tutuyorsun, ama benim gördüklerimi senin de bir gün görebileceğini aklından hiç çıkarma ve sakın kendini ölümsüz sanma. Kitaplar, mükemmel kitaplar, ölümsüzlerin işidir. Ben ve kahramanım ise fazla kusurlu, fazla eksikli olduğumuzu bildiğimiz için zaten ölümlüyüz... YENİ HAYAT/1994<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/1600/NR87.1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1316/3990/320/NR87.0.jpg" border="0" alt="" /></a> Usta karikatürist, biricik DONQUICHOTTE, International sanatçı, Grafiğin prensi... Değerli arkadaş ERDOĞAN KARAYEL'in yorumuyla ORHAN PAMUK...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116072460333033490?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1160635484625468392006-10-12T09:43:00.000+03:002006-10-16T17:30:57.800+03:00Birdenbire bir lodos anı gibi karmakarışık oluyor kafan. Başından mı boynundan mı bilmem bir şey esip geçiyor... Sen havalara yoruyorsun oysa ben biliyorum aklından geçeni. Lodostan çok öte bir şey...<br /><br />‘Kahvenin suyunu koydum, unutma’ diyorum, duymuyorsun... Bana gökyüzünün renginden, benim için çamur, senin için yağmur olan sokak taşlarından , delice ıslanmalardan, sokak kedilerinden, kapılardan, pencerelerden, terör’den filan bahsediyorsun. Sırf geçici ve sıradan serüvenlerin kahramanı olmanı istemediğimden, ‘bir sevgilin mi var ‘ diyorum içim ezilerek… Çünkü bilirim çokca acı çekmektir yeni bir sevgili edinmek. Bana İstanbul’u anlatıyorsun sanki daha önce İstanbul yokmuş gibi. İstanbul’daki bulutların kızgınlığını ve pencerene düşürdüğü manzarayı... Bolca gurur, kuşku ve onur biriktiriyorsun. Sorduğumda –hiç- diyorsun, -havalardan- oysa ben biliyorum aklından geçeni.<br /><br />Yağmurlar, fırtınalar ve çamur sıçratan tekerlerin bıraktığı izler gibi geçiyor zaman, silkeleniyorsun kıştan, pencerene bahar düşüyor. Haylaz kediler savruluyor oradan oraya sıcağı hissedince, bir kuytu barınak aramıyorlar artık senin gibi. Lodos eskisi gibi keskin esmiyor, meltem mi desek artık buna sam yeli mi, bilmem sen neye yoruyorsun?.. Ne de olsa yine karmakarışık kafan...<br /><br />Kahve telvelerinde onun silüeti, fal niyetine tuttuğun şarkılarda onun niyeti. Artık senin ne düşündüğün değil O‘nun ne düşündüğü önemli. Dilindeki şarkılar onu söylüyor, aldığın kazak onun seveceği türden, kalbin yerinden oynuyor tam kazağının altında, saklıyorsun görünmesin diye. <br />Bilmiyorsun ki bu lodos anı, aşktan sakınmanın bir başka adı.<br /><br />İstanbul baharlanıyor... Sen; açıklanamaz olmayı İstanbul’un üzerine atıyorsun, sen; korkularını lodoslu havaların üzerine atıyorsun, sen; mavi rengin cazibesini O‘nun gömleğine atıyorsun.<br />Aldırmıyorsun, suçlamıyorsun, sadece karmakarışık olmayı sevdiğin için, susuyorsun. Çünkü tüylü kazağının altındaki şey, aşka benzer birşeyler istiyor. Aptallığını seviyorsun. Yok diyorsun bu aya kalmaz geçeeeer gider...<br /><br />Aylar geçiyor, O geçmiyor. Görmedikçe yüzünü daha da büyüyor... Ellerine düşüyor, gözlerine düşüyor, pencerene düşüyor. Hasta mısın diyorlar suskunluğunu görenler, yorgunum biraz diyorsun, <br />Sebebini bildiğin ama bir türlü kabullenemediğin bir şeyler oluyor... <br />Oysa ben biliyorum aklından geçeni!.. Lodostan çok öte bir şey...<br /><br />Sibel Bengü<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116063548462546839?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1160633355220579882006-10-12T09:09:00.000+03:002007-10-03T11:11:45.470+03:00Kadınlar istemez, kadınlar bekler. Merhaba bekler, telefon bekler, ilgi, şefkat, sevgi, ayrıcalık filan ve illaki aşk bekler... Tabi prens mirens bekleme hikayesine hiç girmiyorum, artık kurbağalar da harbiden kurbağa.. Prense dönüştürecek herhangi bir sihirli öpücüğün olmadığını bütün masum kızlarımız anlamış bulunuyor. Oldukça hazin.<br /><br />Onların garip cinsler olduğunu düşünmenize sebep,, onların ne istediklerini bilememeniz, bilmek istemeyişiniz ve sizin neyi verebileceğinizi tam olarak kestirememenizdir. Yani bu durumda kararlılık önemlidir. Tabii biraz müneccimlik yönünüzde gelişmiş olsa iyi olur, ne de olsa kadın kısmının güzel sözler duymak üzerine programlanmış kapasitesi yüksek bir harddiski var .. O kadar zor bişey değil, yani karşınızdaki kadın ne kadar medeni, entellektüel, eğitimli, hoşgörülü ve diğer tüm olumlu özelliklere sahip olursa olsun, nihayetinde kadındır ve kadınlar sevilmeyi sever. Eğer işin içinde aşk yoksa, bir kadın sizi tek kalem de siler, silemiyorsa bir acıma duygusu gelişmiştir ki, o da perişan bir durumdur, zaman içinde beyninizi didikler. <br /><br />Kadın şımartılmaya yakın bir duruş sergiler. Bunun farkına erken yaşlarda varan bazı beyler, çok uzun yıllar boyunlarında ‘çapkındır’ levhasıyla dolaştılar. Çapkınlık son derece efor gerektiren bir meziyettir ve sadece bu çaba bütün kadınlar tarafından ilk etap da takdire değerdir. Ancak zamanla kabak tadı verir, çünkü bir kadın çapkın adama tutulsa da bu tutulma güneş tutulması gibi kısa sürelidir ve çıplak gözle görülemeyecek kadar uzak olanlar, tarih olmaya mahkumdurlar. Çapkın adam nedir konusu, diğer bir yazı konusu olarak alınmaya değer, burada harcamayalım.<br /><br />Eğer küçük bir buzağı olarak yetiştiyseniz sonrasında at gibi soylu bir aşık, koyun gibi itaatkar bir eş, yahut kartal gibi heybetli bir şeylerle kendinizi kamufle etmeniz mümkün billah değil. Yani sonradan olma bir leopar tavrı sergilemek de bir kısım hanımı ancak bir süreliğine oyalıyor . Ve akıllı kadınlar bunu yemiyor (leopar burada cool olma yı imgeliyor!..) ki cool olmakla öküzlük birbirinden çok ince bir çizgiyle ayrılıyor. Bunu en acilinden ayırd edebilen kadının önünde saygıyla eğiliyorum.. <br /><br />Duygu fırtınaları filan estirmek sadece tutkunuzun dalga boyutuyla alakalı… Zaten aşıksanız öküzlük kendi kendini imha ediyor...Artık siz duruş pozisyonunuza göre neyseniz, aşık olduğunuz da tam tersi olmaya eğilimlisiniz. Gelin de bunu karşı cinse anlatın kolaysa. Bu esnada kibarlık çok önemli Ama asıl önemli konu adap dediğimiz şey...maalesef kibarlık gibi sonradan öğrenilemiyor... Farkettiğinizde tren çoktaaaan kaçmış olabiliyor. Siz siz olun neyseniz o olun, eğer öküzlük meselesini kabullenecek kadirşinaslığa sahipseniz, ki bu samimi itiraf kişisel gelişiminiz için son derece olumlu , akıllı bir inek muhakkak buluyorsunuz... Sakın ola da sizi bağrına basacak bu ineği reddetmeyin. O sizi gerçekten seviyor. <br />Zaten uzun süreli ilişkilerde de, ayrılamayan erkeklerin ve kadınların tek bahanesi, yanlarında bir ineği barındırmanın huzuru ve bir öküze katlanmanın merhameti.. <br /><br />ancaaaaaaaaak;<br />unutmayın sakın, ne her inek her ot’la yetinir, ne de her öküz her ineğin sadece etinden sütünden etkilenir. <br /><br />Kadın ne ister? Kadın istemez kadın bekler. Erkeğin avcı, kadının av olduğu şu hayat dediğimiz kocaman tarlada ve avlanma yasağının olduğu alanlarda adrenalin dört nala gezer. Bu sebepten bazıları ulaşılmazlığı aşk zanneder. Pekiii avını yakaladığı andan itibaren, avcı nereye çekip gider? <br /><br />Erkek koşacak... efor şart, oturduğunuz yerden kazanılmıyor zaferler, kızmak yok... öyle ... ‘Ben bu işin sırrını çözemedim’ diyen bir erkeğin bir kadınla uzun vadede olamama sebebi, çoğunlukla kendi yazdığı senaryo da başrolü kendine verme cesaretini gösterememesi. Dikkat edin kendi korkaklıklarına söz geçiremeyenlerdir genellikle öküz damgası yiyenler, çünkü hayat bir trendir geçip gider , öküzler de konuşmaz, sadece gider...<br /><br />Ya kadınlar ? Kadınlar bekler... <br />Ha bu arada sözüm meclisten dışarı, tanıdığım erkekleri tenzii ederim ve tabii kadınları da…. Diğerleri bana yazsın, hesaplaşalım, bende insanım hata yaparım. <br /><br />Medeniyeti ve öz güveni yüksek kadın ve erkek milletini de kutlarım. Ne çarçabuk yenilip yutulmaya hazır bir av oldukları için ne de silah milah tüm takım taklavatla avlama münasebetine giriştikleri için .. Yani doğa kanunlarına da baş kaldırmak her baba yiğidin harcı değildir doğrusu...<br /><br />Kadınlar ne ister? bence kadınlar bekler... budur... zaten beklesin de... İlla bir galip ve bir mağlup olma durumu vardır aşk da... İster öküz olun ister inek, zaman zaman birbirinizin rollerini çalsanızda... <br /><br />*Buradaki hayvan isimlerine takılmayalım. Misal ;Çin felsefesinde bu çok yaygın bir anlatım dilidir ve evet yasaldır? Benim de bir esinlenme mevzuum olmuş olabilir...Yılan burcu, maymun burcu oluyor, öküz, inek filan da vardır dediğim bir anıma denk geldi... Yoksa örümcek, sinek, sümüklüböcek gibi hayvanlarda var ama onlara girmek hiç istemiyorum.<br /><br />peki ya erkekler ne ister?<br /><br />Güzellik şart... başka? Gömlekleri ütülensin mi ister, yemeği önüne konsun mu? Çoculuğuna çombalağına iyi bakılsın mı? Gözü arkada kalmadan çapkınlık yapılsın mı? Suya sabuna dokunmadan evin düzeni bozulmadan aleme akılsın mı? <br /><br />Güzel mi olacaksın, marifetli mi olacaksın, zevkli mi olacaksın ne? Hiç konuşmayacak mısın, dırdır ediyo damgası yememek için, hiç söylenmeyecek misin kıskanç etiketi yapıştırılmaması için ? Hiç peşine düşmeyecek misin, nerededir ne yapar diye? Böyle extra large bir seyrüsefer mi yapacaksın birliktelik boyunca?<br /><br />Sıcak bir söz müdür baştan çıkaran, bir afilli duruşmudur karşıdan? Hangisi karşısında yıkılmaz, hangisi karşısında yenilmez zaferler vardır bilmem?<br /><br />Bazen sarışın, bazen kumral mı olmaktır maharet? Bazen şımarık bazen çocuk olmak mıdır? Cicim, kuşum, böceğim de midir sihir, bu gün git sakın gelmede midir ? Bağrına basmak mıdır, kapında süründürmek midir asılı tutan? Yok mudur bunun matematiksel bir förmülü? Lütfen üzmeyin artık bekar city kızlarını beyler...<br /><br /><br /><br />Peki ya erkekler?<br /><br />Ne olursan ol, eğer erkeğin gözündeki ışık olamıyorsan, bunların hepsi vız gelir tırıs gider. Sonra gelir zevkler, maharetler, meziyetler... entel dantel muhabbetler...<br /><br />Kimisi öncelikle güzellik der, kimisi de önce.... <br /><br />Valla ilk sırada güzellikden başka birşey isteyen ruhani birini göremedim daha...<br /><br />Sibel Bengü<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116063335522057988?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-35799493.post-1160492540110843212006-10-10T17:55:00.001+03:002008-04-08T23:00:12.583+03:00Boşver be yaşı başı! <br />Gönlün ne kadar şık sen ondan haber ver?.. <br />Şöyle atıp koyu grileri-siyahları sabahtan, <br />sarı bir kaşkol atabiliyor musun boynuna, ondan haber ver? <br />Koyma bir kenara yüreğini, aç kapılarını. <br />Gelene geçene yol verme girsin diye içeri <br />ama gömme başını toprağa bir çift güzel göz uğruna . <br />Bilirim yine yeşerecek bir çiçek bulursun bir dalda, <br />aklını kaybedecek kadar bir aşk varsa avuçlarında, <br />bırak aksın yollarına.<br />Yağ geç, yık geç, kimse inanmazsa inanmasın. <br />Sen inan yüreğine...<br />Hem ona geçmezse kime geçer sözün?.. <br />büyü büyü... <br />bak ellerin ayakların kocaman, <br />aklında maaşallah yerinde, <br />e ne diye tutarsın yüreğini uçmasın diye.<br />Akıllı ol, <br />yüreğin gelir peşinden... <br />Boşver yaşı başı... <br />Aşk var mı aşk, <br />sen ondan haber ver?<br /><br />Takılmışsın yüzündeki gözündeki çizgilere. <br />O çizgilerin yüreğine neler kazıdığını düşün. <br />Atmak mı istiyorsun kendini bir dereye soğuk bir kış günü. <br />öl gitsin... <br />Parayı pulu savurup,<br />bir balıkçı köyünde balık tutmak mıdır istediğin, <br />savrul gitsin... <br />Boş ver be yaşı başı, <br />kim tutar seni kim? <br />Kendi yüreğinden başka kim?. <br />Aklını al da öyle git, <br />ister yollara, ister odalara, ister kırlara bayırlara vur da git. <br />Dert etme ellerini, onlar da gelir seninle, bırakmadıkça birine. <br />O biri de gelir gerçekten istedigin oysa, <br />seveceksen ve öleceksen uğruna... <br />yaşa be, yaşa da öyle git, gireceksen toprağa...<br /><br />yaş 70’e gelse bile, hayat daha bitmemiş, sen mi biteceksin? <br />çekeceksen bile bayrağı , <br />‘yaşadım ulan dibine kadar’ diyemeyecek misin?<br /><br />Sibel Bengü <br /><br /> <br />YAZARIN NOTU: Kaderde kendi yazimin bizzati açıklamasını yapmak da varmış:) Bir kaç okurumun, bu yazinin bana ait oldugunu anlamakda güclük cektiklerini görüyorum. Daha dogrusu, mail ortaminda cokca dolasan bu siirim birileri tarafindan, hangi akla hizmetse bazen isimsiz bazen de Can Yücel ismiyle dolaşıyor. Can Yücel gibi büyük bir sairi anımsatmak gururumu oksamadi degil, siir de oldukca ünlü olmus görünüyor ama su durumda yanlis anlamalara mahal vermemek adina, bu siir BAZMAGAZİN dergisinde ve AÇIKGAZETE'de (Subject: Aşk var mı aşk? Sen ondan haber ver! <br />http://www.acikgazete.com/?newsid=4721<br />Messge: ) ismimle yayınlanmıştır. Mail ortamında üşenmeyip pps dökümanı haline getirenlerin, altından ismimi silip Can Yücel ismiyle yaygınlaştıranlarına pes diyorum ve sevgili okurlarıma bunu açıklamayi bir borç biliyorum. Altinda ismim olan her yazı bana aittir. <br />Sevgiler, <br />Sibel Bengü...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/35799493-116049254011084321?l=sibelbengu.blogspot.com' alt='' /></div>...http://www.blogger.com/profile/14552796903115154539noreply@blogger.com1